Χρειαζόμαστε μεγαλύτερες φυλακές

Διάβαζα τα νέα για την ανεύρεση μεγάλου μερους των εκρηκτικών και τη συλληψη αρκετών ατόμων που μπορεί να σχετίζονται. Μπορεί να βγει και σε καλό η κλοπή τους τελικά. Αν είναι να βάλουμε στο κελί καμπόσους bad character, εγκληματικά στοιχεία για μερικα χρόνια.

Οι φυλακές μας όμως είναι υπερπλήρεις. Δε φτάνει που είναι σαν γεμάτη πυριταποθήκη που απο στιγμή σε στιγμή θα εκραγεί, κάθε λίγο και λιγάκι ο εκάστωτε πρόεδρος αφήνει έξω αρκετές δεκάδες κρατουμένους με προεδρική χάρη. Και δεν είναι όλοι τους απλοί καταχρεωμένοι πολίτες. Ίσως το επόμενο μεγάλο κατασκευαστικό έργο του κράτους να πρέπει να είναι το κτίσιμο φυλακών. Τα οφέλη θα είναι ποικίλα, θα μειωθεί η ανεργία με την πρόσληψη προσωπικού αλλά και θα κρατάμε περισσότερο χρόνο μακριά από μας τους σκάρτους. Και όχι μόνο αυτό, θα αποθαρρυνθούν και μερικοί να κατρακυλησουν στον ίδιο δρόμο.

Ελπίζω να μη πούνε μερικοί ότι οι φυλακές δεν είναι η λύση στην εγκληματικότητα. Για ορισμένους τύπους είναι η μόνη λύση.

Πηλίκια ή τζόκευ

Ανησυχώ για τον συνάδελφο που εικονίζεται στη φωτογραφία και φοράει τζόκευ αντί πηλικίου. Αν τον δει ο Αρχηγός μας θα διατάξει έρευνα γιατί να φοράει παραποιημένη στολή. Αν εμφανιστούν κάμερες καναλιών σε κάποια περιστατικά τρέχουμε να βάλουμε το πηλίκιο μπας και την αρπάξουμε την πειθαρχική από μακριά. Είναι κάτι φορές που θα έπρεπε να είναι λιγότερο άτεγκτος, είναι ζέστη 40 κελσιου και πάνω. Πάει ο αστυνομικός να κινηθεί, να τρέξει, να κρατήσει κάποιον, πρέπει να προσέχει και το πηλίκιό του, μπας και του πέσει, του λερωθεί, το χάσει ή του το πάρουν. Εγώ λέω πρέπει να μας δώσει την άδεια να φοράμε τζόκευ και σε άλλες περιπτώσεις εκτός από του ποδοσφαίρου.

Εκτός από τα κακής ποιότητας πουκάμισά μας, που φοράμε και ιδρώνουμε πριν βγούμε από το σπίτι μας, εκτός από τα κακής ποιότητας παπούτσια που μας φτιάχνουν δεν ξέρω και γω ποιοι με καθαρό πλαστικό για το πέλμα από μέσα και ξεπαγιάζουμε τον χειμώνα, έχουμε και τα πηλίκια καθόλου βολικά και αρκετά βαριά σε σχέση με πηλίκια άλλων χωρών. Για την στολή μας επιφυλάσσομαι σε άλλο εκτενεστερο ποστ.

Οι δημοσιογράφοι επιτελούν λειτούργημα, οταν σταθμεύουν σε πεζοδρόμια

Ασφαλώς οι δημοσιογράφοι, ρεπορτερ, καμεραμεν έχουν δουλεια επείγον να επιτελέσουν. Έχουν να καλύψουν σημαντικά γεγονότα και δηλώσεις πολιτικών. Προς Θεού να τους κατάγγελνε η Αστυνομία αυτούς για στάθμευση επί πεζοδρομίου ή σε αναπηρική θέση. Θα γινόταν το σώσε πως τους παρεμποδίζουμε στο έργο τους και στο λειτούργημά τους. Αλλά όταν αστυνομικό όχημα σταθμεύσει κάπου για σίγουρα πιο επείγον δουλειά από τη δική τους, ίσως σε επείγον περιστατικό, όλο και κάποιος πολίτης θα βγαλει μια φώτο, θα τη στείλει σε μια εφημερίδα και τότε οι εκπροσώποι του τύπου διαμαρτύρονται.

Και έτυχε να καταγγελθεί αστυνομικός των δυστυχημάτων με εξώδικο από αξιωματικό επειδή πήγε σε δυστύχημα και στάθμευσε το περιπολικό κάπου και παραπονέθηκε πολίτης. Παράλογα πράματα. Να το σταθμευσει μακριά δε γινεται, φοβόμαστε μην του κάνουνε ζημιά. Να το βάλει κοντά στο περιστατικό ίσως να μην έχει χωρο να το σταθμεύσει. Και να φωνάζει ο πολίτης ότι αργησε ο αστυνομικός και να κάνει γρήγορα να τον εξυπηρετήσει. Κάποια στιγμή διερωτάσαι αν αξίζει να ασχολείσαι με αυτούς.

Ξανά στους δρόμους

Είναι σημαντική μέρα για μένα αυτή σαν αστυνομικό. Είναι η τρίτη φορά που θα κάνουμε εκδήλωση διαμαρτυρίας - η πρώτη ήταν το 2008 και η δευτερη το 2009 - από τότε που προσλήφθηκα αστυνομικός, και αυτό έγινε πριν αρκετα χρόνια. Δεν είναι ότι παλαιότερα δεν είχαμε αιτήματα, πάντοτε θεωρούμασταν οι αδικημένοι από τους δημοσίους υπαλλήλους μια και δικαίωμα απεργίας δεν έχουμε. Άλλο και τούτο.

Απλά μας έλειπε ένας σύνδεσμος, μια οργάνωση που να είναι μαχητική για τα αιτήματά μας. Η γενική άποψη που επικρατούσε και ήταν σε μεγαλο βαθμό αληθινή, ήταν πως όσοι ψηφιζόντουσαν από εμάς για μέλη συνδέσμου, τα κάνανε πλακάκια με την εκάστωτε ηγεσία μας και αντί να κυνηγάνε τα αιτήματά μας, κυνηγούσανε τις προαγωγές. Κάντε τα καλά παιδιά τους έλεγαν, μην ταράζετε τα νερά και θα ανταμοιφθήτε. Η απογοήτευση ήταν γενική και μακροχρόνια για τους αστυνομικούς. Μου έλεγε και ένας συνάδελφός μου, τι ασχολούμαστε κανένας δεν ενδιαφέρεται για μας και ο σύνδεσμός μας ανέκαθεν τα πήγαινε καλά με την ηγεσία μας.

Αποτέλεσμα ήταν να φτάσουμε στο σημείο αντί να αυξάνονται τα όσα κεκτημένα είχαμε, να τα χάνουμε και αυτά, συνήθως για λόγους οικονομικούς από πλευράς του κράτους. Σήμερα όμως φτάσαμε στο παράξενο σημειο να μην αντιμετωπίζουμε άδικες αποφάσεις κάποιου ξένου προς την αστυνομία ατόμου, αλλά του ιδίου του αρχηγού μας. Άμα οι ίδιοι εκπρόσωποι του συνδέσμου μας, απείλουνται με πειθαρχικές καταδίκες, επειδή τρέχουν για τα δικαιώματά μας, αυτό δείχνει πόσο άσχημα την έχουμε. Χαράς το κουράγιο τους θα πρόσθετα, που συνεχίζουν.

Προηγούμενη φορά περπατήσαμε Σαββάτο από το Οικονομικών στο Προεδρικό. Σήμερα στις 11 απευθείας στο Προεδρικό και θάναι λίγο πρόβλημα η ζέστη, αλλά έχω την πεποίθηση ότι θα είμαστε διπλάσιοι από την άλλη φορά. Ο αρχηγος μας ενώνει φαίνεται. Έχω την πεποίθηση επίσης ότι επόμενη φορά πρέπει να πάμε έξω από το Αρχηγείο ή το Υπουργείο Δικαιοσύνης και μέρα καθημερινή, να νιώσουν λίγο την ένταση οι άμεσα προιστάμενοί μας.

Κάποτε είμαστε αόρατοι

Αυτό το ποστ είναι παρόμοιο με το άλλο το Συνηθίσαμε και χωρίς τα μπράβο σας. Στη φώτο βλέπω 4 αστυνομικούς εν στολή και άλλους με πολιτικά. Δεν είναι ανάγκη η Σημερινή να κάνει οποιαδήποτε αναφορά ότι πηγανε αστυνομικοί να δώσουν αίμα. Ευτυχώς φαίνεται. Πιο πιθανό να πήρε η Σημερινή το κείμενο από κάπου αλλού και να το δημοσίευσε. Αυτοί που το σύνταξαν προτίμησαν να αναφέρουν μόνο την κυρία Χριστόφια και την τράπεζα Κύπρου. Δεν πειράζει, εμείς δε χρειαζόμαστε οποιαδήποτε θετική αναφορά ή μνεία.

Η αστυνομία παρκάρει τα αυτοκίνητα σας

Απόψε ήταν η δεξίωση του γάμου της κόρης υψηλόβαθμου αξιωματικού της αστυνομίας. Πήγανε παλιοι αρχηγοί, δημοσιογράφοι, αστυνομικοί. Πολλής κόσμος καθώς είχε και δύο άλλους γάμους εκεί. Εκείνο που με ενόχλησε ήταν η χρησιμοποίηση αστυνομικών της τροχαίας για την τροχαία ρυθμιση στο δρόμο έξω από το κέντρο. Εγώ θα τους έλεγα παρκαδόρους. Διερωτομαι το κέντρο δεν είχε να πληρώσει ανθρώπους γι αυτή την δουλειά και έπρεπε να ζητηθούν αστυνομικοί; Και καλά, αυτός δεν ντράπηκε και ζήτησε αστυνομικούς, έπρεπε να του παραχωρηθούν; Εξ όσων γνωρίζω συνήθως δουλεύουν βράδυ 4 αστυνομικοί στην τροχαία, άμα τους κρατήσεις να παρκάρουν αυτοκίνητα, ποιοι θα πηγαίνουν σε παράπονα πολιτών, σε περιστατικά και δυστυχήματα; Νόμιζα ότι αυτά γινόντουσαν παλιά και ότι με τη σημερινή ηγεσία κάποια κακώς έχοντα θα σταματούσαν διότι μας δείχνει ένα αυστηρότερο πρόσωπο πλέον η ηγεσία μας.

Το φαινόμενο της χρησιμοποίησης αστυνομικών να κάνει καθήκοντα παρκαδόρων χρονολογήται. Κάθε δεξίωση πολιτικών, κάθε πάρτυ πρεσβείας, καθε σημαντική εκδήλωση σε ξενοδοχείο απαιτεί και να έχει 2-3 αστυνομικούς να φροντίζουν να βρούν θέση κοντά μπας και περπατήσουν, από αξιωματικούς αστυνομίας, υπουργούς και φυσικά ο Πρόεδρος. Όλα καλά και άγια αν είχαμε ακόμα δέκα να δουλεύουν έξω στο δρόμο κοντά στα προβλήματα του πολίτη. Άμα όμως όλοι και όλοι 4 είναι στις νυκτερινές βάρδιες αυτό καταντά θλιβερό.

Κάπως έτσι αναβαθμίζεται ο εορτάζων ότι έχει την συνδρομή της αστυνομίας στη δεξίωση της κόρης του και ταυτόχρονα υποβαθμίζεται ο ίδιος ο αστυνομικός να δείχνει στους καλεσμένους που να παρκάρουν. Άμα η ίδια η ηγεσία μας αντί να προσπαθεί να ανεβάσει την εικόνα μας στα μάτια του κόσμου, την υποβαθμίζει, τι να περιμένεις από τον απλό αστυνομικό που πληρώνεται στην Α3, του κόβουν τα μισά υπερωριακά, του βάζουν χειρότερα ωράρια απ ότι δουλεύει και ασφαλώς δεν μπορεί να κάνει και δευτερη δουλειά; Έχει το ηθικό να εργαστεί καλύτερα; Δεν το νομίζω.

Δαίμονες του τυπογραφείου

Ο δαίμονας του τυπογραφείου έμεινε να μας κατηγορεί για παράνομες πράξεις. Το ένα από τα εικονιζόμενα πρόσωπα δεν είναι κατηγορούμενος στη δίκη. Από Φιλελεύθερο σήμερα.