Σοβαρό παράπονο για το Σώμα

Η ηγεσία μας κάτι ήξερε όταν μας έδινε γραπτές οδηγίες πριν από καιρό για το πως να απαντούμε τα τηλέφωνα στη δουλειά μας. "Αστυφύλακας τάδε τάδε, γραφείο τάδε τάδε, πως μπορώ να σας εξυπηρετήσω παρακαλώ;" Μετά από αυτόν τον κατεβατό και αν δεν βαρέθηκε ο καλών, μας λέει και τι μας χρειάζεται. Το πολύ τρία κτυπήματα παρακαλώ, μας είπανε. Αν κτυπήσει το τηλέφωνο πάνω από τρείς φορές και δεν το απαντήσουμε είμαστε άξιοι της μοίρας μας.

Ήξερε η ηγεσία ότι ένα απλό "παρακαλώ;" δεν αρκεί για ορισμένους ευαισθητοποιημένους ευαίσθητους πολίτες, πόσο μάλλον ένα ξενόφερτο αλόου που δείχνει έλλειψη σοβαρότητας από μέρους του αστυνομικού. Απαράδεκτο εν έτη 2010 να απαντάμε τηλέφωνα με τέτοιο τρόπο. Με το δίκιο του ο πολίτης να ενοχληθεί άλλωστε αυτός μας πληρώνει.

Πως μπορεί να μας έχει εμπιστοσύνη ότι θα πιάσουμε τους κλέφτες, θα πατάξουμε την εγκληματικότητα, τη σήψη και τη διαφθορά ανάμεσα στους κόλπους μας όταν απαντάμε τηλέφωνα με τέτοιο τρόπο;

Πέραν του αστείου της υπόθεσης, επιβεβαιώνεται αυτό που έλεγα και πιστεύω από καιρό. Ορισμένοι πολίτες έχουν απαιτήσεις από εμάς που δεν έχουν από κανένα άλλο κυβερνητικό τμήμα, διότι νομίζουν είμαστε αμπελοχώραφο του προπάππου τους ή ότι μας πληρώνουν απ ευθείας με έμβασμα από τον τραπεζικό τους λογαριασμό. Ο κύριος Ιωάννης Δομινίκου δεν πιστεύω να διαμαρτυρήθηκε ξανά με επιστολή σε εφημερίδα για τον τρόπο που απαντάνε τα τηλεφωνα οι κυβερνητικοί. Για εμάς έχει ράμματα για τη γούννα μας μάλλον πιστεύει. Θα το αντέξουμε και αυτό. Αλλά εντάξει ίσως κάνω λάθος. Ίσως ο κύριος να ενοχλείται σφόδρα και να κάνει συχνά παράπονα για το πως του απαντάνε τα τηλέφωνα. Ξανά αλόου δεν λέω.

Ο αμίαντος δε βλάφτει τους αστυνομικούς 2

Φωνή βοώντος εν τη ερήμο ο ΣΑΚ. Πρωτοασχοληθήκαμε εδώ με το θέμα. Ποιός ασχολείται με τους αστυνομικούς που δουλεύουν εκεί; Ούτε αρχηγός ούτε υπουργός. Καλά τι θέλουν οι αστυνομικοί που έδειραν τα παιδιά στην αρμενίας, θέλουν να τους προστατεύουμε και από τον αμίαντο; Υπάρχει κρίση τώρα που να κτίζουμε άλλα. Ας τους εκεί μέσα και ποιός σ αρωτά. Άκουσα η Ευρώπη δεν επιτρέπει αμιάντους στις μάντρες των ζώων. Πιστεύω ο ΣΑΚ πρέπει να αρχίσει να βγάζει τα παράπονά του εκτός Κύπρου.

Η λιτότητα επηρεάζει αρνητικά το στρατό την αστυνομια τη βελτιώνει;

Διάβαζα το πιο πάνω άρθρο για το ότι οι αξιωματικοί διαμαρτύρονται ότι μένουν καμπόσα χρόνια στον ίδιο βαθμό και δεν εχουν προοπτικη ανέλιξης, ως εκ τούτου χαλαρώνει η πειθαρχία τους. Σκέφτομαι μετά τι να πούμε εμείς που ένας νέος αστυνομικός περασμένος τις εξετάσεις του έχει πιο πολλές πιθανότητες να δαρθεί από αλήτες στα γήπεδα παρά να προαχθεί. Υπολογίζουμε τώρα σε τρία χρόνια να αρχίσουν να δίδονται προαγωγές για τους λίγους. Εμείς ούτε κατά διάνοια να προαχθούμε με την αφυπηρέτησή μας.

Οι αξιωματικοί του στρατού, όχι οι μόνιμοι λοχίες, τουλαχιστο έχουν τον παχυλό μισθό τους, να μου πει κανείς την κλίμακα που ξεκινάνε; Έχουνε και μια λέσχη τη ΛΑΕΦ που τρώνε ΠΑΜΘΗΝΑ και μπορούν να αγοράσουν και ορισμένα άλλα προιόντα, αρώματα, γυαλιά ηλίου πάλι παμφθηνα. Οπότε να τους πω ότι υπάρχουν και χειρότερα.

Χρειαζόμαστε μεγαλύτερες φυλακές

Διάβαζα τα νέα για την ανεύρεση μεγάλου μερους των εκρηκτικών και τη συλληψη αρκετών ατόμων που μπορεί να σχετίζονται. Μπορεί να βγει και σε καλό η κλοπή τους τελικά. Αν είναι να βάλουμε στο κελί καμπόσους bad character, εγκληματικά στοιχεία για μερικα χρόνια.

Οι φυλακές μας όμως είναι υπερπλήρεις. Δε φτάνει που είναι σαν γεμάτη πυριταποθήκη που απο στιγμή σε στιγμή θα εκραγεί, κάθε λίγο και λιγάκι ο εκάστωτε πρόεδρος αφήνει έξω αρκετές δεκάδες κρατουμένους με προεδρική χάρη. Και δεν είναι όλοι τους απλοί καταχρεωμένοι πολίτες. Ίσως το επόμενο μεγάλο κατασκευαστικό έργο του κράτους να πρέπει να είναι το κτίσιμο φυλακών. Τα οφέλη θα είναι ποικίλα, θα μειωθεί η ανεργία με την πρόσληψη προσωπικού αλλά και θα κρατάμε περισσότερο χρόνο μακριά από μας τους σκάρτους. Και όχι μόνο αυτό, θα αποθαρρυνθούν και μερικοί να κατρακυλησουν στον ίδιο δρόμο.

Ελπίζω να μη πούνε μερικοί ότι οι φυλακές δεν είναι η λύση στην εγκληματικότητα. Για ορισμένους τύπους είναι η μόνη λύση.

Πηλίκια ή τζόκευ

Ανησυχώ για τον συνάδελφο που εικονίζεται στη φωτογραφία και φοράει τζόκευ αντί πηλικίου. Αν τον δει ο Αρχηγός μας θα διατάξει έρευνα γιατί να φοράει παραποιημένη στολή. Αν εμφανιστούν κάμερες καναλιών σε κάποια περιστατικά τρέχουμε να βάλουμε το πηλίκιο μπας και την αρπάξουμε την πειθαρχική από μακριά. Είναι κάτι φορές που θα έπρεπε να είναι λιγότερο άτεγκτος, είναι ζέστη 40 κελσιου και πάνω. Πάει ο αστυνομικός να κινηθεί, να τρέξει, να κρατήσει κάποιον, πρέπει να προσέχει και το πηλίκιό του, μπας και του πέσει, του λερωθεί, το χάσει ή του το πάρουν. Εγώ λέω πρέπει να μας δώσει την άδεια να φοράμε τζόκευ και σε άλλες περιπτώσεις εκτός από του ποδοσφαίρου.

Εκτός από τα κακής ποιότητας πουκάμισά μας, που φοράμε και ιδρώνουμε πριν βγούμε από το σπίτι μας, εκτός από τα κακής ποιότητας παπούτσια που μας φτιάχνουν δεν ξέρω και γω ποιοι με καθαρό πλαστικό για το πέλμα από μέσα και ξεπαγιάζουμε τον χειμώνα, έχουμε και τα πηλίκια καθόλου βολικά και αρκετά βαριά σε σχέση με πηλίκια άλλων χωρών. Για την στολή μας επιφυλάσσομαι σε άλλο εκτενεστερο ποστ.

Οι δημοσιογράφοι επιτελούν λειτούργημα, οταν σταθμεύουν σε πεζοδρόμια

Ασφαλώς οι δημοσιογράφοι, ρεπορτερ, καμεραμεν έχουν δουλεια επείγον να επιτελέσουν. Έχουν να καλύψουν σημαντικά γεγονότα και δηλώσεις πολιτικών. Προς Θεού να τους κατάγγελνε η Αστυνομία αυτούς για στάθμευση επί πεζοδρομίου ή σε αναπηρική θέση. Θα γινόταν το σώσε πως τους παρεμποδίζουμε στο έργο τους και στο λειτούργημά τους. Αλλά όταν αστυνομικό όχημα σταθμεύσει κάπου για σίγουρα πιο επείγον δουλειά από τη δική τους, ίσως σε επείγον περιστατικό, όλο και κάποιος πολίτης θα βγαλει μια φώτο, θα τη στείλει σε μια εφημερίδα και τότε οι εκπροσώποι του τύπου διαμαρτύρονται.

Και έτυχε να καταγγελθεί αστυνομικός των δυστυχημάτων με εξώδικο από αξιωματικό επειδή πήγε σε δυστύχημα και στάθμευσε το περιπολικό κάπου και παραπονέθηκε πολίτης. Παράλογα πράματα. Να το σταθμευσει μακριά δε γινεται, φοβόμαστε μην του κάνουνε ζημιά. Να το βάλει κοντά στο περιστατικό ίσως να μην έχει χωρο να το σταθμεύσει. Και να φωνάζει ο πολίτης ότι αργησε ο αστυνομικός και να κάνει γρήγορα να τον εξυπηρετήσει. Κάποια στιγμή διερωτάσαι αν αξίζει να ασχολείσαι με αυτούς.

Ξανά στους δρόμους

Είναι σημαντική μέρα για μένα αυτή σαν αστυνομικό. Είναι η τρίτη φορά που θα κάνουμε εκδήλωση διαμαρτυρίας - η πρώτη ήταν το 2008 και η δευτερη το 2009 - από τότε που προσλήφθηκα αστυνομικός, και αυτό έγινε πριν αρκετα χρόνια. Δεν είναι ότι παλαιότερα δεν είχαμε αιτήματα, πάντοτε θεωρούμασταν οι αδικημένοι από τους δημοσίους υπαλλήλους μια και δικαίωμα απεργίας δεν έχουμε. Άλλο και τούτο.

Απλά μας έλειπε ένας σύνδεσμος, μια οργάνωση που να είναι μαχητική για τα αιτήματά μας. Η γενική άποψη που επικρατούσε και ήταν σε μεγαλο βαθμό αληθινή, ήταν πως όσοι ψηφιζόντουσαν από εμάς για μέλη συνδέσμου, τα κάνανε πλακάκια με την εκάστωτε ηγεσία μας και αντί να κυνηγάνε τα αιτήματά μας, κυνηγούσανε τις προαγωγές. Κάντε τα καλά παιδιά τους έλεγαν, μην ταράζετε τα νερά και θα ανταμοιφθήτε. Η απογοήτευση ήταν γενική και μακροχρόνια για τους αστυνομικούς. Μου έλεγε και ένας συνάδελφός μου, τι ασχολούμαστε κανένας δεν ενδιαφέρεται για μας και ο σύνδεσμός μας ανέκαθεν τα πήγαινε καλά με την ηγεσία μας.

Αποτέλεσμα ήταν να φτάσουμε στο σημείο αντί να αυξάνονται τα όσα κεκτημένα είχαμε, να τα χάνουμε και αυτά, συνήθως για λόγους οικονομικούς από πλευράς του κράτους. Σήμερα όμως φτάσαμε στο παράξενο σημειο να μην αντιμετωπίζουμε άδικες αποφάσεις κάποιου ξένου προς την αστυνομία ατόμου, αλλά του ιδίου του αρχηγού μας. Άμα οι ίδιοι εκπρόσωποι του συνδέσμου μας, απείλουνται με πειθαρχικές καταδίκες, επειδή τρέχουν για τα δικαιώματά μας, αυτό δείχνει πόσο άσχημα την έχουμε. Χαράς το κουράγιο τους θα πρόσθετα, που συνεχίζουν.

Προηγούμενη φορά περπατήσαμε Σαββάτο από το Οικονομικών στο Προεδρικό. Σήμερα στις 11 απευθείας στο Προεδρικό και θάναι λίγο πρόβλημα η ζέστη, αλλά έχω την πεποίθηση ότι θα είμαστε διπλάσιοι από την άλλη φορά. Ο αρχηγος μας ενώνει φαίνεται. Έχω την πεποίθηση επίσης ότι επόμενη φορά πρέπει να πάμε έξω από το Αρχηγείο ή το Υπουργείο Δικαιοσύνης και μέρα καθημερινή, να νιώσουν λίγο την ένταση οι άμεσα προιστάμενοί μας.