Τετάρτη, 25 Απριλίου 2012

Οδόντα αντί οδόντος


Γίνεται πολλής λόγος αυτές τις μέρες για τις επιθέσεις που δέχονται αστυνομικοί ενώ εκτελούν τα καθήκοντά τους. Από όσα ακούω και διαβάζω πολλοί συνάδελφοι είναι αγανακτισμένοι με τα περιστατικά αυτά και θέλουν από ΣΑΚ και ΠΑΣΥΔΥ να λάβουν θέση και να μιλήσουν. Και να πούν τι αυτοί; Αφού είναι αυτονόητο ότι θα τις καταδικάσουν. Τι άλλο να κάνουν; Να μπει μπροστά να τις τρώει ο Χατζηπέτρου; Δεν είναι η λύση αυτή. Άλλες εξασφαλίσεις δεν έχουμε. Ούτε θα έρθει δικαστής να σου πεί εκ των προτέρων, «αν αντισταθεί και σε κτυπήσει θα τον καταδικάσω εγώ μείνε ήσυχος».

Άλλοι σχολιάζουν τον αρχηγό μας. Που είναι και τι κάνει. Αυτά τα περιστατικά πιστεύω δεν προσφέρονται για να τον κατακρίνουμε που γινεται ουκ ολίγες φορές. Έχει περάσει πάρα πολλής καιρός από τότε που με οδηγίες του ιδίου, πρέπει όλοι να φοράμε τη ζώνη με τα «εργαλεία» της δουλειάς μας. Το ρόπαλο, το δακρυγόνο και τις χειροπέδες μας. Είναι πράγματι εργαλεία και θα μας φαίνονται όλο και πιο χρήσιμα.  Οι οδηγίες του Αρχηγού να χρησιμοποιούμε την ανάλογη βία όπου χρειάζεται δεν είναι χθεσινές παρόλο που τα δημοσιεύματα έτσι εντύπωση προκαλούν. Εμείς από μόνοι μας χλευάζουμε αυτήν την φράση «ανάλογη βία» και όχι άδικα αφού όποτε χρειάστηκε να φανούμε πιο δυναμικοί, όλο και κάποιος συλληφθής παραπονιόταν για τραυματισμό του, οι διάφοροι επίτροποι έδειχναν την ευαισθησία τους προς τους αλήτες και τους προβληματικούς και οι ποινικοί ανακριτές της Ανεξάρτητης Αρχής που πληρώνονται λες και είναι πανεπιστημιακοί πιάνουν δουλειά να μας δικάσουν. Ακόμα και ο Αρχηγός της Αστυνομίας, αν και δικαίως άνοιξε υποθέσεις σε ορισμένους από εμάς, ίσως σε κάποιες περιπτώσεις να ένιωσε αναγκασμένος να το κάνει για να μην δέχεται τις επικρίσεις των ΜΜΕ πρωτίστως. Και εμείς νιώθαμε ότι ακόμα και ο αρχηγός μας μας κυνηγά. Αποτέλεσμα όποιος αστυνομικός έδειχνε ζήλο να συλλάβει κάποιον και να δείξει λίγη πυγμή, έπρεπε να έχει και έναν μετρητή μαζί του να μετρήσει πόση βία είναι ανάλογη και μετά. Και τελικά λέγαμε λείψε που το ψυχικό να μη σε βρεί το κρίμα.

Ενώ είμαστε ολιγάριθμοί ειδικά τα βράδια και ενώ βρισκόμαστε πάντα κάτω από το διαρκώς εξεταστικό μάτι των πιο πάνω που ανέφερα, το να βιαζόμαστε να πάμε σε ένα επικίνδυνο περιστατικό που μας χρειάζονται, δεν εξυπηρετεί τη σωματική μας ακεραιότητα, οπότε με άλλα λόγια σιγά σιγά να μαζευτούν ενισχύσεις και όποτε πάμε είναι το σοφότερο που μπορούσαμε να πράξουμε. Κάπου το έγραψα ξανά αυτό και επικρίθηκα από πολίτες.

Οπότε επειδή κάποια πράγματα θα αργήσουν να αλλάξουν όπως το ότι είμαστε ολιγάριθμοι και διαρκώς υπό κατηγορία αλλά και επειδή οι αλήτες, οι επικίνδυνοι, οι ναρκομανείς, οι προβληματικοί, οι αναρχικοί θα συνεχίσουν να παίρνουν θάρρος εις βάρος μας και της κοινωνίας, εμείς για το καλό όλων μας πρέπει να αποβάλουμε λίγο τους ενδοιασμούς μας και να βγάλουμε από τη θήκη αυτά που μας χρέωσε η υπηρεσία μας. 

Μέση λύση δεν υπάρχει. Δεν έχει διάλογο τη στιγμή που σου επιτίθεται κάποιος. Δε θα τα βρούμε φιλικά όταν μας βρίζει κάποιος. Τα προβλήματά μας έξω στο δρόμο εμείς μόνο θα τα λύσουμε με πυγμή και όχι κάποια συντεχνία ή σύνδεσμος. Αυτοί το πολύ να βγάλουν ανακοινώσεις υποστήριξής μας διότι δεν έχουν ακόμα τα κότσια να παν σε βουλευτές και να τους πείσουν με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο να κάνουν αυστηρότερους νόμους κατά της επίθεσης σε αστυνομικούς και να δείξουν την υποστήριξή τους προς αυτούς που τους φυλάνε. Αλλά που θα πάει θα το σκεφτούν και αυτό κάποτε.


5 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Και να κάνουν πιο αυστηρούς τους νόμους για επίθεση σε ατυνομικούς, υπάρχει ένας αστάθμητος παράγοντας.... η αχαπαροσύνη κάποιων δικαστών.
Από πέρσι οι ποινές για θέματα Ασφάλειας και Υγείας στην Εργασία,από 17 χιλιάδες Ευρώ και δυο χρόνια φυλάκιση, έγιναν 80 χιλιάδες ευρώ και 4 χρόνια φυλάκιση.
Μάντεψε....
Οι δικαστές αντί να βάζουν πιο ψηλές ποινές σε σχέση με προηγουμένως, βάζουν 200-500 ευρώ την κατηγορία.
Μην πω για τη Νομική Υπηρεσία και τα χάλια της....

Bananistanos είπε...

Τζε αν καταδικαστεί κανένας τους διά χάρην ο πρόεδρος αν δεν προλαβει να αναστείλει την ποινική δίωξη ο Γενικός Εισαγγελέας...

antioxlos είπε...

Heat ναι οι δικαστές ειναι ο ασταθμητος παραγοντας αφού στο χέρι τους είναι να βάλουν την ποινή που νομίζουν καλύερη. πριν κανα δυο χρόνια κάποιος πολίτης έβρισε καποιον αστυνομικό. δε θυμαμαι τι του ειπε. τον παιρνει δικαστήριο και του βαζει 100 ευρω προστιμο. πολλοί θα το ξαναέκαναν το αδικημα με έτσι ποινή. φυσικά αν αντιμιλήσεις του δικαστή όχι να τον βρίσεις, μπορεί να πας και στα κάτεργα.

bananistane, αν αναφέρεσαι στην περίπτωση του υποτιθέμενου βιασμού στις φυλακές, συμφωνουμε. ή αν μιλάς για τις δυο φορές αναστολή ποινικής δίωξης που έδωσε ο βοηθός γενικός εισαγγελέας σε ένα άτομο πάλι συμφωνάμε.

nahna είπε...

Χαρακτηριστικό το βιντεάκι που έβαλες. Αλλά στην Κύπρο δυστυχώς δεν θα τολμούσε κανείς αστυνομικός να χρησιμοποιήσει pepper-spray (δεν ξέρω καν αν έχετε χρεωμένο δηλαδή) ή οτιδήποτε άλλο έχετε για να εξουδετερώσει την αντίσταση. Όσο για τους υπόλοιπους πολίτες που παρακολουθούν την σκηνή, μόλις άρχιζε ο συλληφθέν να σκούζει, θα μαζεύονταν 5-6 ακόμη και μάλλον θα επιτίθονταν για να σώσουν τον αθώο παρέα τους.

antioxlos είπε...

σπρευ έχουμε όπως εγραψα και στο ποστ. παρά ρόπαλο θα προτιμήσω να βγάλω το σπρέυ όταν νιώσω ότι θα το χρειαστώ. ούτως ή άλλως θα ζητήσουν να τους δει γιατρός μετά για να κερδίσουν κάποια σημεία στην υπεράσπισή τους.

ένα περιστατικό που μοιάζει πολύ με αυτό που έγραψες. έτυχε να έρθουν αστυνομικοί σε αντιπαράθεση με 2-3 τυπους σε κεντρική λεωφόρο για τον ένα από τους τρεις. οι αστυνομικοί ως φυσικό να προσεχουν τις αντιδράσεις τους και να μιλουν χαμηλόφωνα. οι αλλοι να μιλουν έντονα και δυνατά λες και έτσι δείχνεις ότι έχει δίκιο. μαζευόντουσαν περιέργοι. καποιοι βγάλαν τα κινητα πάνω, έτοιμοι να ρίξουν το βιντεο στο youtube. μια κυρια μεσήλικας σταμάτησε από τη φασαρία και είδε λίγο τι γινόταν. δεν πιστεύω να κατάλαβε το ζήτημα ακριβώς αλλά η αντίδρασή της ήταν να πεί λίγο φωνακτά "αφήστε τα κοπελλούθκια!" άμα ακούς από κάποιον άσχετο να παίρνει το μέρος των παραβατών επειδή εν απλά νεαροί ή απλά αντιπαθεί την αστυνομία, απογοητεύεται και ο αστυνομικός που κάποτε νόμιζε το κοινό έπαιρνε το μέρος του.