Θέλω το νούμερό σου!

Είναι μια πολύ κοινή φραση που ακούμε από τους πολίτες τη σήμερον ημέρα. Όποτε νιώσουν ότι τους αδικήσαμε, αυτόματα τους βγαίνει η ανάγκη να ζητήσουν το νούμερό μας. Αλλά ας τα πάρουμε από την αρχή τα πράματα.

Ο πολίτης νιώθει ότι έχει δικαιώματα. Βαθιά μέσα του ξέρει ότι μπήκε στην Ευρώπη και δεν μπορεί, θα έχει κάποια δικαιώματα. Ισως να μην ξέρει τι δικαιώματα ακριβώς και σιγούρα αγνοεί και τις υποχρεώσεις του. Θέλει όμως άμα χρειαστεί κάτι από την αστυνομία, αυτό να γινεται αμέσως χωρίς χρονοτριβή και σιγουρα προς το όφελός του. α)Τον ενοχλεί κάποιος με κάποιο κινητό με απόκρυψη; Θέλει να κάνουμε την Ατηκ άνω κάτω και να βρούμε χτες τον φταίκτη. Δεν μπορούμε να τον πείσουμε ότι αυτό είναι αδύνατο να γίνει σε σύντομο χρονικό διάστημα και αυτός νιώθει πως δεν θέλουμε να βοηθήσουμε, δεν είμαστε συνεργάσιμοι. β) τον καταγγέλνουμε για ταχύτητα. Πεποίθησή του είναι ότι το ραντάρ μας είναι χαλασμένο και κτυπούσαμε άλλο αυτοκίνητο και αυτός πήγαινε 30 χλμ και όχι 98 όπως του είπαμε. γ) φοράμε χειροπέδες σε κάποιον μισομεθυσμένο και αυτός αντιστέκεται. Τον περιορίζουμε με χίλια βάσανα και σαν αποτέλεσμα βγαίνει η φανελίτσα του από το παντελόνι του. Αυτός νιώθει λες και τον βιάσαμε, ότι ζει το επεισόδιο της Αρμενίας ξανά.

Επόμενη φάση είναι να ζητήσει το νούμερο μας. Να κοιτάξει απαιτητικά να δει τις επωμίδες μας. Για να πάρει το μάστρο μας και να του πει. "Ο αστυφύλακαςΧΧΧ εν με βοήθησε." "Ο αστυφύλακαςΧΧΧ είπε μου ότι είμαι προβληματικός (μάλλωστε τον)". "Εδέραν με, ήταν αναιδείς μαζί μου." "Οι αστυνομικοί χχχ πρέπει να φύγουν από την Αστυνομία!" Και το παράπονό τους το κάνουν με την καλύτερή τους συμπεριφορά φυσικά, την οποία ξέχασαν να έχουν κατα την επάφή τους με εμάς στην αρχή. Αρχικά ο σκοπός τους είναι για να μας φοβίσουνε, ότι θα μας καταγγείλουνε. Να πάμε με τα νερά τους και να συλλάβουμε τον γείτονά τους που κάνει θόρυβο κυριακή πρωί. Μετά άμα δούνε ότι δε γίνεται η δουλειά τους όπως θέλουνε θα πάνε στο επόμενο επίπεδο, να τηλεφωνήσουν στο Αρχηγείο. Είμαι σίγουρος ότι το 1460 ακούει όλων των ειδών τα παράπονα για μας καθημερινά.

- ΘΕΛΩ ΤΟ ΝΟΥΜΕΡΟ ΣΟΥ!
- Να στο πω κύριε/κυρία πές μου πρώτα το όνομά σου εσύ.
- ΟΧΙ ΔΕΝ ΣΟΥ ΛΕΩ ΤΙΠΟΤΕ!

Η πιο πάνω συζήτηση συνεχίζεται με όλες τις παραλλαγές μπορείτε να φανταστήτε. Βασική αρχή είναι ότι αυτοί έχουν δικαιώματα αλλά εμείς δεν έχουμε εξουσία να ζητήσουμε τα στοιχεία τους.

ΘΑ ΣΕ ΣΤΕΙΛΩ ΠΥΡΚΟ! ΘΑ ΣΕ ΔΙΩΞΩ ΑΠΟ ΔΑΜΕΣΑ! Από πολύ παλιά θεωρήθηκε ο Πύργος ότι επειδή είναι μακριά αυτόματα σημαίνει ότι είναι τιμωρητικός προορισμός και φόβητρο για μας τους αστυνομικούς. Δείχνει αυτή η απειλή ότι είναι σημαίνοντα πρόσωπα και έχουν αυτή τη δύναμη. Δεν ξέρω τι περιμένουν να τους απαντήσουμε σε αυτή τη φράση. "Όχι σε παρακαλώ, οτιδήποτε εκτός από τον Πύρκο;" Περιττό να πω ότι η φράση αυτή ανησυχεί μόνο τους νεοσύλλεκτους αστυνομικούς της ακαδημίας, άμα την ακούσουνε πριν κλείσουνε χρόνο στην αστυνομία. Μετά τη συνηθίζουμε και την ακούμε σαν αστείο πλέον.

Καλύτερη απάντησή μας είναι όταν τους απαντάμε "Πύρκο; Ωραία είμαι από τον Πύρκο, θέλω να φύγω απ εδώ μακάρι να με διώξεις". Τότε το καλύτερό τους χαρτί αχρηστεύεται και απογοητεύονται. "Ε ΤΟΤΕ ΘΑ ΜΕΙΝΕΙΣ ΕΔΩ...;!..."

Τι ομάδα είσαι μάστρε;

Είναι μια ερώτηση που κάθε αστυνομικός έχει ακούσει από τους νεαρούς συνήθως, που μπορεί να βρεθούν στο δρόμο του σε κάποιο καθήκον. Ενώ βρισκόμαστε κάπου σε κάποιο καθήκον, κοντά μας μπορεί να μαζευτούν δύο ή περισσότεροι νεαροί και να μιλάνε μεταξύ τους για οτιδήποτε.

Αυτόματα θα αρχίσει εκείνο το μικρό άππωμα που τους πιάνει άμα μας βλέπουν, να μιλάνε πιο δυνατά, να λέει ο ένας του άλλου περιπεκτικά "σιώπα ρε τζε βλέπει μας η αστυνομία." Οτιδήποτε φτάνει να τσιμπήσουμε και να τους απευθύνουμε το λόγο. Αν το κάνουμε αυτό, μετά θα έρθουν κοντά. θα μας ρωτήσουν διάφορα αν το όπλο που κρατάμε είναι αληθινό και αν το χρησιμοποιήσαμε ποτέ, αν ξέρουμε τον τάδε αστυνομικό και τι έγινε στα αλήθεια με τον νεαρό που κτύπησε πέφτοντας από τη μοτοσυκλέττα του. Μετά θα μας διηγηθούνε κάποιο άσχημο περιστατικό/φήμη που άκουσαν για εμάς. Όταν όλα ειπωθούν και δεν υπάρχει κάτι άλλο θα μας κάνουν την ερώτηση των 1000 ευρώ. "΄Ιντα ομάδα είσαστε μαστρε;"

Αν τους αναφέρεις την ομάδα τους θα δεις μια εμφανή ικανοποίηση στο πρόσωπό τους ειδάλλως, αν τους αναφέρεις το αντίπαλο δέος θα δείξουν απογοητεύμενοι. Όπως το βλέπω, οι νεαροί θέλουν να ξέρουν αν μπορούν να σε κατατάξουν σε κάποια ομάδα ανθρώπων με την οποία μπορούν να ταυτιστούν. Τις ποδοσφαιρικές ομάδες. Για οτιδήποτε άλλο δεν ενδιαφέρονται να μας κατατάξουν. Οι Ομονοιάτες για κάποιο λόγο που δεν μπορώ να εξηγήσω θεωρούν ότι όλοι είμαστε Αποελ. Και οι Αποελιστες πιστεύουν πως επειδή είναι κυβέρνηση αριστερή τώρα, όλοι είμαστε Ομονοιάτες. Και δεν τους πείθεις κιόλας κάποτε. Αν προσπαθήσεις να αγοράσεις τον μπελά και να τους πεις ότι είσαι με την ομάδα του χωριού σου και τίποτε περισσότερο, θα σε κοιτάξουν λες και τους κοροιδεύεις. Πόσο μάλλον να τους πεις ότι δεν ασχολήσαι καθόλου. Ναι όλοι έχουμε κάποια συμπάθεια προς κάποια ομάδα, που με τα χρόνια μειώνεται όσο περισσότερο γινόμαστε δέκτες άσχημης συμπεριφοράς από οπαδούς της δικής μας ομάδας. Και τελικά αδιαφορούμε πλήρως.

Πριν από αγώνα της ομάδας τους θα μας δούνε περνώντας προς το γήπεδο και θα μας φωνάξουν "έλα Αποελάρα" ή "Ντούσαν!" ή "έλα Ομονοια σιηλλακκα" λες και θέλουν να μας κιστήσουν, λες και μας νοιάζει ιδιαίτερα. Αν κερδίσει η ομάδα τους θα ενταθούν οι "προσπάθειες επικοινωνίας" τους με εμάς. Δεν καταλαβαίνουν ότι εμείς είμαστε σε ένα σημείο που όλους αυτούς τους αντιμετωπίζουμε το ίδιο ότι ομάδα και να είναι, αφού έχουν τις ίδιες συμπεριφορές, συνθήματα, βρισιές και μόνο τα χρώματα αλλάζουν κάθε σαββατοκυρίακο.

Περι αμπελοπουλιών και βουλευτών

Κάποτε πιστεύω ότι οι βουλευτές μας είναι η αιτία που αυτή η χώρα πάει πίσω πίσω. Οι βουλευτές που δεν ψηφίζουν να αυξηθεί η ποινή για τους μεθυσμένους οδηγούς που προκαλούν θανατηφόρα, είναι οι ίδιοι ίσως που θέλουν να απαλύνουν τις ποινές για το κυνήγι των αμπελοπουλιών. Δύσκολος ο ρόλος τους, θέλουν να ικανοποιούν τα αιτήματα των ψηφοφόρων τους, όσο παράνομα και αν είναι.

Σ΄αυτή τη διαδικασία μπαίνει στο στόχαστρο και η αστυνομία, ο γνωστός φταίκτης άμα δεν υπάρχει κάποιος άλλος να του ρίξουν το φταίξιμο. Κάναμε λάθος, το χειριστήκαμε λάθος, πήγανε πολλοί αστυνομικοί (ναι έπρεπε να πηγαίνανε λιγότεροι, να τους ξυλοκοπήσουν όλους), τι Αφγανιστάν θυμηθήκανε, λες και ψάχναμε τον Μπίν τον Λάντεν, είπε χωρίς να κοκκινίζει βουλευτής στο ΣΙΓΜΑ την επομένη. Μ άρεσε που για πρώτη φορά ίσως, ο Κατσουνωτός μιλούσε αυστηρά και με ένταση ακόμα και στον βουλευτή αυτόν.

Πρώτα απ' όλα ο σύνδεσμός μας πρέπει να δείξει σε ορισμένους που βασίζονται σε ψήφους για να επανεκλεγούν ότι έχουμε και εμείς φωνή και δεν ανεχόμαστε να μας ρίχνουν το φταίξιμο ενώ προσπαθουμε να τηρήσουμε τους νόμους που αυτοί ψήφισαν, με αοριστολογίες ότι έπρεπε να το χειριστούμε διαφορετικά. Φυσικά να πούνε πως ακριβώς έπρεπε να το χειριστούμε δεν λένε. Θα μας πούνε τότε πως είναι δική μας δουλειά αυτό. Αν είναι έτσι ας μην ανακατεύονται.

Πέρσι το καλοκαίρι στην Αμερική λευκός αστυνομικός συνέλαβε μαύρο καθηγητή πανεπιστημίου που ήταν και φίλος του Ομπάμα και σχολιάζοντας αργότερα ο Ομπάμα είπε ότι ο αστυνομικός ενέργησε βλάκωδώς. Δεν πέρασαν πολλές μέρες και ολόκληρος πρόεδρος των ΗΠΑ, αναγκάστηκε να αποσύρει αυτή τη δήλωση λέγοντας ότι αυτός ο χαρακτηρισμός που χρησιμοποίησε ήταν ατυχής. Και αυτό δεν το έκανε επειδή τον έπιασαν οι τύψεις αλλά επειδή οι άλλοι συναδέλφοι αστυνομικοί οργανωμένοι σε συνδέσμους απαίτησαν να αποσύρει τις δηλώσεις του και να απολογηθεί.
Αν ο δικός μας σύνδεσμος έπαιρνε κάποια μέτρα, έκανε κάποια δήλωση συμπαράστασης κάποιες φορές και έτριζε τα δόντια σε διαφόρους που κάνουν δηλώσεις ανάλογα με το που φυσά ο άνεμος, θα τύγχανε μεγαλύτερης εκτίμησης από τα μέλη του και σεβασμού από τους εξωτερικούς "παράγοντες". Για τον αρχηγό δεν έχω να κάνω κανένα σχόλιο πάνω σ αυτό.

Φιλοαστυνομικός σύνδεσμός Πάφου

Κατά τύχη σύλληψη

Δεν πιστεύω να υπάρχει κανείς νοήμων άνθρωπος που να μην αντιλαμβάνεται τι μήνυμα δίνει ο πιό πάνω τίτλος. Κατά τύχη συνελήφθησαν. Πάει να πει δεν έκανε και τίποτα το ΤΑΕ Λεμεσού. Κατά τύχη τους βρήκαν. Σαν πηγαίνανε οι αστυνομικοί κάπου να δείρουν κανέναν συμπαθητικό νεαρό φοιτητή, ή να πουλήσουν προστασία, είπανε "δεν πάμε να συλλαβουμε στην τύχη 4 φτωχους αλλοδαπούς σαν ρατσιστές που είμαστε και να τους ανακρίνουμε για τις ανεξιχνίαστες μας διαρρήξεις;" Όπερ και εγένετο, ΚΑΤΑ ΤΥΧΗ τους σταμάτησαν στη Λάρνακα και ΚΑΤΑ ΤΥΧΗ τους έλεγξαν. ΚΑΤΑ ΤΥΧΗ βρήκαν διαρρηκτικά εργαλεία και ΚΑΤΑ ΤΥΧΗ ενώ τους ανέκριναν ομολόγησε 0 ένας.

Τι ανίκανοι που είναι οι αστυνομικοί ε; Αν δεν ήταν και η διαβολεμένη τύχη τους να ομολογούν οι φτωχοί διαρρήκτες, θα είχανε μόνο ανεξιχνίαστες υποθέσεις. Ελπίζω να μην το καυχιώνται στον έγκριτο τύπο κιόλας ότι συνέλαβαν τους διαρρηκτες.

Πως να εφοδιάζεις τα ΜΜΕ με σάλτσα και χασίς.

Το πιο κάτω ξεκίνησε σαν ένα σχόλιο για το θέμα της ΥΚΑΝ και κατέληξε να σχολιάζει το πως συναδέλφοι τα λένε χαρτί και καλάμαρι.

Αυτή είναι συζήτηση με φίλο μου μέσω SMS. Είναι μετά τον ντόρο για την αποτυχημένη επιχείρηση της ΥΚΑΝ.

- (αυτός) Μα τι κάνουν στην ΥΚΑΝ;
- Ε φίλε νομίζω εν ούλλοι καλά.
- Ε δώσε τους χαιρετίσματα τότε και ρώτα τους αν τους τελείωσε η κοκαίνη.
- Μάλλον τους έλειψε. Αν ξέρεις κάποιον όμως που να ξέρει καλύτερο τρόπο πως συλλαμβάνουν εμπόρους ναρκωτικών, πες του να επικοινωνήσει με το Αρχηγείο μας.
- Δουλειά δική τους αυτή. Εγώ φορολογούμαι για να βλέπω να πηγαίνει μπροστά η πατρίδα.
- Αντιλαμβάνομαι τι λες. Γίνονται και λάθη. Ο αλάνθαστος πρώτος το λίθο βαλέτο.

Ο φίλος μου δεν είναι κάποιος ηλίθιος ή αμόρφωτος τύπος. Αντιπροσωπεύει την κυπριακή κοινή γνώμη, που η μόνη της επαφή με την αστυνομία είναι να έχει κάποιον γνωστό αστυνομικό να του λέει δυό κουβέντες για το τι τρέχει στους κόλπους της αλλά επιφανειακά, να παίρνει κάποτε κανένα εξώδικο και να κάνει παράπονα στο 1460 για οχληρία τις νύκτες. Κατά την κυπριακή κοινή γνώμη, η ΥΚΑΝ είτε έχει κάνει ένα σοβαρό λάθος που είναι το λιγότερο που μπορείς να πεις, ή το χειρότερο, έκανε κάποια παρανομία που αφορά ναρκωτικά, για χρηματικό όφελος κάποιων εκεί μέσα. Το τελευταίο δεν το ασπάζομαι.

Το πιο συνηθισμένο σενάριο. Βρίσκομαι εν στολή και μπορεί να συναναστραφώ με πολίτη για οποιοδήποτε λόγο. Είτε ερευνώντας κάποιο παράπονο, είτε κάνωντας εγώ διάλειμμα κάπου, είτε έχω σχολάσει και ειμαι στο φούρνο να πάρω κάτι. Αυτοί οι τύποι θα απευθυνθούν σε εμένα λες και με ξέρουν χρόνια και θα με ρωτήσουν: Μα ίνταμπογινε με την ΥΚΑΝ; Μα άκουσες πότε εννα έρτουν οι κάμερες; Πότε θα δικάσουν τον φόνο του Χατζηκωστή; Τουρλού τουρλου, εγώ πρέπει να γνωρίζω τα πάντα που συμβαίνουν στους κόλπους της αστυνομίας;

Όσο πιο εμπιστευτική αποκάλυψη τους κάνω τόσο πιο εκστασιασμένοι γίνονται, ώστε να τα μεταφέρουν πάρακάτω στην ομήγυρη και να γίνουν η ψυχή της παρέας. Αν τους πω μα δε ξέρω, εγώ είμαι στους Κ9 (πχ) ή είμαι πυροτεχνουργός, αυτοί θα δείξουν απογοητευμένοι. Και θα επιμείνουν. - Μα είπεν μου ενας φίλος μου αστυνομικός ότι τον χατζηκωστη επαίξαν τον οι Εσκιμώοι, ότι οι κάμερες θα έχουν την ευχέρεια να μας φωτογραφίζουν μέσα από τα ρούχα, ότι στην ΥΚΑΝ κάνουν πάρτυ με κοκαίνη κάθε δεύτερη Τετάρτη του μήνα. Εγώ τότε είμαι στη δύσκολη θέση, αντί να πηγαίνω στη δουλειά μου, ή σπίτι μου ή να πίνω τον καφέ μου, να προσπαθώ να αντικρούω κάθε ασυναρτησία που μου λένε. Και σε αυτό το κακό φταίμε και εμείς οι αστυνομικοί. Ορισμένοι θα ανοίξουν το στόμα τους και είτε επειδή είναι δυσαρεστημένοι που δεν προήχθηκαν τόσα χρόνια, είτε ειναι τύποι που επιζητούν τη σημασία, λένε χαρτί και καλαμάρι ότι ξέρουν πασπαλισμένο με μπόλικη σάλτσα. Και ο πολίτης ενημερώνεται με ένα κουβάρι πληροφοριών και ανακριβειών για την αστυνομία. Ενίωτε κάποια απ αυτά καταλήγουν και σε φυλλάδες φυσικά και κανάλια που διαθέτουν και τηλεφωνικούς διαγωνισμούς για να τηλεφωνάνε τα μικρά μας παιδιά.

Αυτά τα λέω πρώτα για τους συναδέλφους μου. Δεν είναι ανάγκη να ανοίγουμε το στόμα μας με κάθε ευκαιρία. Στο σπίτι μου με ρωτάνε και δεν λέω καν πως πέρασα τη μέρα μου. Το να αποκαλύψετε κάτι που μάθατε ή σας συνέβει στη δουλειά δεν θα σας κάνει αυτόματα και πιο σημαντικούς. Αν έχετε κάποια πικρία ή σας αδίκησαν δεν είναι ανάγκη να μειώνετε όλο το σώμα με αρνητικά σχόλια 7 μέρες την εβδομάδα. Ή να παίρνετε τον φίλο σας από την εφημερίδα ή οποιοδήποτε άλλο μέσο και να τα ξερνάτε. Απλώς ικανοποιήστε με το να εκθέτετε την κατάσταση που πιστεύετε ότι σας έβλαψε. Κέρδος δεν θα έχετε. Ούτε θα σας προάξει, ούτε θα μας ικανοποιήσει τα αιτήματά μας μια εφημερίδα που θέλει να πουλάει φύλλα μέσω τρανταχτών επικεφάλιδων για τα λάθη της αστυνομίας.

Στο κάτω κάτω της γραφής, αν δε σας αρέσει η δουλειά σας και έχετε πολλά παράπονα και απωθημένα με το σώμα, ρωτήστε με πως να κάνετε δήλωση για παραίτηση.

Η "μπλε" γρίππη

Άλλο θέμα πρόεκυψε χτες με τις άδειες ασθενείας μας. Πιάνουμε πολλές λέει η ηγεσία μας και πρέπει να τις μειώσουμε. Ευκαιρία γύρευε και ο Πολίτης και μας λέει υπερευαίσθητους. Βασικά η ηγεσία μας θέλει να βελτιώσει τον τρόπο που μας ελέγχει άμα παίρνουμε άδεια αναρρωτική. Να γραφουν οι γιατροί σε νέο πιο λεπτομερες έντυπο τι έχουμε και τι αγωγή να ακολουθούμε. Να μην γελούμε της υπηρεσίας βασικά.

Είναι αξιέπαινη η προσπάθεια της ηγεσίας μας να βελτιώσει το πως δουλεύουμε με καινούργιες ιδέες. Ευχομαι να είχε τον ίδιο ζήλο στο να βελτιώνε και την ποιότητα των χώρων εργασίας μας. Να μας έβαζε να δουλευουμε σε χώρους με περισσότερη καθαριότητα, λιγότερα μικρόβια και ίνες αμιάντου, καθαρό νερό όχι για να πίνουμε - αυτό το ξεχάσαμε εδω και χρόνια - αλλά να πλενόμαστε τουλαχιστο;

Το φαινόμενο της μαζικής δήλωσης ασθενείας από ομάδες εργαζομένων που δεν τους επιτρέπει ο νόμος να κάνουν απεργία, είναι κάτι καινούργιο στο νησί μας.

Κάποια Παρασκευή την άνοιξη του 1998 τα 4/5 της Ιρλανδικής Αστυνομικής δύναμης δήλωσε άρρωστο με γριππη απαιτώντας καλύτερους μισθούς, πράγμα που αναγκασε την ηγεσία τους να βγάλει από την ακαδημία τους και έξω στο καθήκον τους νεοσύλλεκτους αστυνομικούς. Ο στρατός μπήκε σε επιφυλακή καθώς η "επιδημία της μπλε γρίππης" εξαπλωνόταν και σε ορισμένες αγροτικές περιοχές η απουσία αστυνομικών ήταν στο 100% και στο Δουβλίνο μέχρι και 90%. Οι νεοσύλλεκτοι κληθηκαν να βοηθήσουν τους ανωτέρους αξιωματικούς προσπαθωντας να μειώσουν τον κίνδυνο για την ασφάλεια του κράτους.

Η απαίτησή τους ήταν η αύξηση των μισθών για 8500 προσωπικό το οποίο απαγορεύεται να απεργήσει. "Δεν έχουμε άλλη επιλογή. Αυτό υπαγορεύθηκε από την φυσική και αυθόρμητη αντίδραση των μελών μας" είπε ο εκπρόσωπος των αστυνομικών. Η κυβερνηση τους είχε προτείνει αύξηση στο μισθό κατά 7% την οποία πρόταση οι αστυνομικοί απέρριψαν ασυζητιτί και αντί αυτού ζητούσαν αύξηση 15%. Πολλοί Ιρλανδοί πολίτες δήλωσαν σοκαρισμένοι με την πράξη αυτή. Επιπλέον αστυνομική δύναμη είχε κληθεί να φυλάει ευαίσθητα κτίρια, σημεία φύλαξης πολυτίμων αγαθών ή εκρηκτικών ενώ τράπεζες, ταχυδρομεία και άλλες εταιρείες προειδοποιήθηκαν να αυξήσουν τα μέτρα ασφαλείας τους μέχρι να λήξει αυτή η άτυπη απεργία.

Το 2007 στη Νέα Υόρκη 24 αστυνομικοί από την ίδια περιφέρεια δήλωσαν άρρωστοι σαν διαμαρτυρία για την τρίχρονη παγοποίηση των μισθών τους. Παρόλο που κλήθηκαν να δώσουν εξηγήσεις, ο σύνδεσμός τους τους υπερασπίστηκε ότι ήταν πραγματικά άρρωστοι. Η ασθένειά τους συνέπεσε με την προσέλευση χιλιάδων οπαδών στην πόλη για το κολλεγιακό πρωτάθλημα καλαθόσφαιρας καθώς και με τους εορτασμούς του Αγίου Πατρικίου.

Με δεδομένο ότι ο δημοσιογράφος του Πολίτη στις 24 του μήνα σχολίασε ακόμα και το ότι πληρωνόμαστε 15 εκατομμύρια Ευρω σε μισθούς το χρόνο, (λες και τα κλέβουμε) αλλά πάλι είναι οι πολίτες που συλλάβαν τους ληστές της τράπεζας, ίσως το να λείψουμε όλοι μια μέρα από τη δουλειά να μην φανεί και μεγάλο πρόβλημα σε κανέναν. Είτε αυτό είτε θα τους φανεί ότι άνοιξαν οι πύλες της κολάσεως.