Δημοσιογράφος φεσώνει βενζινάδικα

Δυστυχώς συμβαίνουν και στις καλύτερες οικογένειες. Μια δημοσιογράφος φαίνεται βρήκε τρόπο να βάζει δωρεάν βενζίνη στο άσπρο, παλιό της αυτοκινητο, με το να πηγαίνει σε βενζινάδικα, να γεμίζει το ντεπόζιτο και μετά να τους λέει ότι δεν έχει αυτή τη στιγμή λεφτά πάνω της. 

45 ευρω εδώ 40 ευρώ εκεί, τελικά πήγε σε ένα βενζινάδικο που ο ιδιοκτήτης του δεν ανέκτηκε το θράσος της να του λέει με πολυ τουπέ ότι δεν κρατάει λεφτά και θα του τα φέρει άλλη φορά. Την έβαλε να υπογράψει μια απόδειξη και άμα πέρασε μια μέρα και αυτή δεν απαντούσε στις κλήσεις του, πήγε και την κατάγγειλε στο σταθμό της περιοχής του αφού είχε φυσικά πάρει και τα νούμερα του αυτοκινήτου της. Προηγουμένως είχε ρωτήσει γι' αυτήν και έμαθε πως  είναι δημοσιογράφος και κάτι τέτοια τα συνήθιζε. 

Η ιστορία θα έχει και συνέχεια καθώς ακόμα δεν πήρε τα λεφτά του και δεν ειναι διατεθημένος για λόγους αρχής να το αφήσει να περάσει έτσι. 

Αντιλαμβάνεστε πως όπως και όλοι οι καλοι δημοσιογραφοι, η συνείδησή μου δε μου επιτρέπει να φανερώνω τις πηγές μου. Πάντως η πληροφορία δεν επιδέχεται αμφισβήτησης. Είναι σοκαριστικό που ένα μέλος των ΜΜΕ, μπορεί να υποπέπτει σε τέτοια παραπτώματα που δεν τιμούν ολόκληρο τον έγκριτο δημοσιογραφικό κόσμο της Κύπρου.

Μη με γράψεις, ξερω τον τάδε αστυνομικό

Πριν λιγο καιρό μου έδωσαν ένα εξώδικο, δικοί μου ανθρωποι να τους το πληρώσω. Βασικά ήρθαν μια ωραία μερα και μου είπαν, ξέρεις μας σταμάτησαν και μας εγραψαν. Κλασική φράση. 

Δε ξέρω γιατί πάντα μας το λένε, ίσως επειδή νομίζουν ότι επειδή είμαστε αστυνομικοί, έχουμε και τη δύναμη να το σβήσουμε, ίσως απλά θέλουν να μας την πουν εμας...

Εγώ αφού πληροφορηθώ τέτοιο νέο, αβίαστα θα ρωτήσω, ποτε, που, τι εγινε ακριβως. Και η τελευταία σημαντική ερώτηση, "τους είπες ότι με ξέρεις;" Αν πουν όχι, πράγμα σπάνιο, θα σηκώσω τους ώμους μου και θα πω  "ε οκ τι θέλεις να σου κάνω τώρα; Πλήρωστο να μην πας δικαστήριο και μην το ξανακάνεις"

Αν πουν ναι, "τους είπα ότι σε ξερω, είσαι φίλος, συγγενής, γαμπρος, κουμπάρος κλπ" τότε  γεννιέται μια φωνούλα μέσα μου που μου λέει, σε αγνόησαν, δε σε σεβάστηκαν και έγραψαν το δικό σου. Και ο δικός μου  ίσως να περιμένει ακριβώς αυτό, να θικτώ ότι δεν μετρησε το όνομά μου.  Άσχημη φάση αυτή.

Οκ τους απαντώ, και κοιτάζω να δω ποιός ήταν ο αστυνομικός που έγραψε τον δικό μου. Αν τον ξέρω προσωπικά ή όχι. Και μετά τους απαντώ "ε οκ τι θέλεις να σου κάνω τώρα; Πλήρωστο να μην πας δικαστήριο και μην το ξανακάνεις".

Διότι έτσι είναι το σωστό να γίνεται. Ο δικός μας να μάθει ότι άμα τον σταματά η αστυνομία, δε θα τη γλυτώσει με το να αναφέρει άλλον αστυνομικό και οι συναδέλφοι να μπορούν να κάνουν τη δουλειά τους χωρίς παρεμβάσεις.  

Τον συνάδελφο τον ξέρω τελικά. Βρεθήκαμε και μαζί καποτε. Δεν μπήκα στον κόπο να τον πάρω τηλέφωνο, ίσως να ένιωθα εγώ πιο άβολα. Σε λίγους μήνες θα ξεχαστεί το πράγμα και δε θα το κρατώ μέσα μου.

Σε ένα ιδανικό σενάριο, όλοι οι αστυνομικοι θα κατάγγελναν όλους ανεξαιρετως και δε θα υπήρχαν πολίτες που θα ένιωθαν σιγουριά ότι αν κάνουν μια παρανομία θα τη γλιτώσουν με το να αναφέρουν ένα όνομα αστυνομικού. 

Υπάρχουν ακόμα πολίτες που πιστευουν ότι οι αστυνομικοί δε γράφουν τους "δικούς" τους. Έτσι είναι μια προσφιλής φραση τους άμα καταγγέλνονται προς τους "τροχαίους". "Τους δικούς σας εντζε γράφετέ τους!" Η προσπάθεια να τους εξηγήσεις όλα τα πιο πάνω φαντάζει τόσο αχρειαστη και ανώφελη που το μόνο που έχεις δύναμη  να τους πεις είναι "να πάτε στο καλό κύριε, έχετε 15 μέρες".

Φέρτε του και καμια πίττα σουβλάκια

Υπάρχει κάποιος καινούργιος νόμος που λέει πως άμα το όχημά σου δεν έχει πινακίδες, κατάσχεται και πάει με ρυμουλκό στην Τροχαία. Απ εκεί για να το πάρει ο οδηγός, πρέπει να πληρώσει εξώδικο και τα εξοδα του ρυμουλκού. Εδώ δε θα συζητήσω αν είναι δίκαιος ο νόμος. Αλλά πρέπει να ισχύει ο νόμος για όλους δε νομίζετε;

Δεν πρόλαβα να γράψω ότι κάποτε άμα πρόκειται για αδικήματα δημοσιογράφων, κάποιοι κάνουν τα στραβά μάτια και συνέβη την περασμένη εβδομάδα κάτι που ακόμα ανατριχιάζω άμα το σκέπτομαι. 

Γίνεται να είσαι δημοσιογράφος που καθημερινά κατακρίνεις την αστυνομία στην εφημερίδα σου και εσύ να κυκλοφορείς με μοτοσυκλέττα μεγάλου κυβισμού χωρίς πινακίδες; Νομοταγής πολίτης ε; Και το ωραιότερο; Να σε σταματά υψηλόβαθμος αξιωματικός της τροχαίας στην Αθαλάσσης έξω από του Στεφανή, να καλεί τη μισή τροχαία εκεί και τελικά να μη σου φορτώνουν τη μοτοσυκλέττα; Αλλά να σου φέρνουν πινακίδες να βάλεις πάνω; Εκπλήττωμαι που δεν του φέρανε αυτού του δημοσιογράφου και καμμιά πίττα σουβλάκια και αναψυκτικό, για να μην πω και τίποτα πιο γλαφυρό. Μου το ανέφεραν το περιστατικό συναδέλφοι της Τροχαίας, ακόμα και περαστικός που βρισκόταν κοντά στο σημείο. Οι παρευρισκόμενοι αστυνομικοί και Ζητάδες έμειναν ξεροί από τις εντολές που έπαιρναν από τον ανώτερό τους.

Άμα εμείς οι ίδιοι αστυνομικοί κάνουμε τα τσιράκια των δημοσιογράφων με έτσι φανερό τρόπο, πράγματι τότε δεν έχουμε σωτηρία και ότι μας κάνουν είναι από το κεφάλι μας. Υπεύθυνους καθιστώ τους αξιωματικούς που γλείφουν τα ΜΜΕ, μπας και κάποτε γράψουνε καμμιά αράδα επαινετική γι αυτούς και πάρουνε καμια αστέρα παραπάνω. 

Είναι η πρώτη φορά που ελπίζω να διαβάζουν αυτό το μπλογκ από το Αρχηγείο και να κάνουνε μερικές ερωτήσεις γι αυτό το περιστατικό.

Οι δημοσιογράφοι είναι όλοι άσπιλοι

Τι σου είναι αυτοί οι δημοσιογράφοι  ε; Μας βλέπουν αφ' υψηλού οι πλείστοι διότι είναι άλλωστε η τέταρτη εξουσία και ενίοτε και η πρώτη. Μπορούν να μας κρίνουν όλους μας και να αποκαλύψουν ότι πληροφορήθηκαν για σένα κάτι που έκανες, ή κάτι που συνηθίζεις να κάνεις και θα τους φανεί μεμπτό.  Μπορούν να γράφουν και  διάφορα γαργαλιστικά και κανείς να μην τους πεί, αποδειξέ το. Προστατεύω τις πηγές μου σου λένε μετά. Μετά βγάζει μια ανακοίνωση η Ένωση Συντακτών και τους στηριζει σθεναρά για την ελευθερία του τύπου. 

Ευκολότερο είναι να γράφουν σε στήλες σχολίων και να λένε αοριστολογίες για μια ομάδα πολιτών όπως είναι οι αστυνομικοί. Παραδοσιακά αυτοί δεν απαντούν πίσω, δεν υπερασπίζονται τον εαυτό τους και ότι πεις έτσι κι αλλιώς κολλάει πάνω τους, "αστυνομικοί; χμ βέβαια μάλλον το έκαναν, ότι και να τους κατηγορούν"

Άκουσε ο πιο πάνω ότι πηγαίναν και κατεχόμενα στα καζίνα κλπ. Εντάξει αφού το άκουσες σημαίνει είναι αλήθεια. Και να το άκουσες από άλλο αστυνομικό, δε σημαίνει είναι αλήθεια, αλλά αυτό είναι ψηλά γράμματα. 

Εάν, για παράδειγμα, έχουν ακούσει κάτι από τον ταχυδρόμο, το αποδίδουν σε "ημιεπίσημη δήλωση", εάν έχουν περιέλθει σε συνομιλία με έναν ξένο σε ένα μπαρ, μπορούν ευσυνειδήτως να τον περιγράψουν ως "μια πηγή που έχει αποδειχθεί έως τώρα  αλάνθαστη". Είναι μόνο όταν ο δημοσιογράφος αναφέρει μια δική του άποψη, και την οποία θεωρεί δευτερεύουσης σημασίας, τότε την περιγράφει σαν άποψη από "καλά πληροφορημένους κύκλους." Evelyn Waugh

Γιατί δε λένε για άλλα επαγγέλματα;  "Συγκολλητές πάνε σε καζίνο" πχ; Δεν πουλάνε αυτά; Δημοσιογραφοι πάνε σε καζίνο στα κατεχόμενα; Ίσως σε πλαίσια δημοσιογραφικής έρευνας αυστηρά. 

Άμα πρόκειται κάτι για τη δικιά τους την κλίκα πέφτει σκοτάδι πυκνό, σιγή ιχθύος. Ακούσατε ποτέ δημοσιογράφο στην Κύπρο να κατηγορείται για κάτι; Όχι; Να έκαναν κάτι κακό, παράνομο και να το διαβάσατε σε καμμιά εφημερίδα; Κάτι λίγο  πιπεράτο; Είναι εκπληκτικό, οι δημοσιογράφοι στην Κύπρο είναι αμέμπτου ηθικής, ίσως και οι τελευταίοι στυλοβάτες της κοινωνίας μας. 

Δυστυχώς είναι και αυτοί υπόλογοι στην εταιρία που τους εργοδοτεί, και τους ζητά να προβάλουν κάτι να αυξηθεί η τηλεθέαση, να πουληθούν φύλλα. Αν κάτι δε συμφέρει στην εταιρεία τους, θα καλυφθεί. Αν δεν ακολουθούν την πολιτική της εταιρείας θα απολυθούν.   

Ευπρόσδεκτες θα μου είναι ότι πληροφορίες μπορεί να έχετε για δημοσιογράφους και εργαζόμενους στα ΜΜΕ. Μ αρέσει να μαθαίνω  πράγματα βρε παιδί μου, είμαι φιλομαθής. Από το να έχουν παράνομη περγολα στη βεράντα τους, μέχρι του αν χρωστούν εδώ και κεί, αν παίζουν σιεμέ σε σωματεία ή αν κράτησαν από το στρατό μερικές σφαίρες για ενθύμιο. Ισως βγεί και κάτι σημαντικό. Και θα μπαίνουν εδώ όσα έχουν human interest να τα διαβάζουμε όλοι μαζί.

"Παλιώνουμε μόνοι μας"

Ο πιο πάνω τίτλος είναι μια φράση του Αρχηγού Αστυνομίας που είπε αρχές Νοεμβρίου σε μια συνάντησή μελών της Αστυνομικής Διευθυνσης Λευκωσίας με αυτόν και τον Βοηθό Αρχηγό. Και δεν εννοούσε ότι τσακωνομαστε μόνοι μας, αλλά ότι στον αγώνα που κάνουμε δεν έχουμε υποστηρικτές. Δυστυχώς το σημείο εκείνο δεν υπάρχει ηχογραφημένο. Είχε ζητηθεί από μέλη που υπηρετούσαν στην Αστυνομική Διεύθυνση Λευκωσίας να πάνε το απόγευμα στη δημοσιογραφική εστία δίπλα από το Αρχηγείο όπου θα τους μιλούσε ο Αρχηγός. Δεν είναι και το πιο εύκολο να ξεσηκώνεσαι στον ελεύθερό σου χρόνο, ειδικά άμα είσαι αστυνομικός δυσαρεστημένος με σχεδόν όλα όσα αφορούν το επάγγελμά σου αλλά τελικά η προσέλευση ήταν αθρόα. Ο Κύπρος Μιχαηλίδης ήταν αρκετά ευχαριστημένος που εμφανίστηκαν τόσοι - περίπου 250 - που γέμισαν την αίθουσα.

Φυσικά κάποιοι είχαν περίπου υποχρεωθεί να έρθουν απ ότι έμαθα αλλά μικρό το κακό, ότι άκουσαν εκείνο το απόγευμα πρέπει να τους φάνηκε χρήσιμο.

Όπως είπε ο αρχηγός, φάνηκε ότι υπήρχε μια απόσταση μεταξύ της ηγεσίας και των χαμηλότερων στρωμάτων. Ακόμα και αν δεν κατάφερναν να επιλύσουν τα προβλήματά μας είπε, πίστευε ότι η επικοινωνία θα ήταν καλή ούτως ή άλλως. Ήθελε αυτή η συνάντηση να γινόταν χωρίς στολή για να νιώθουν ίσος προς ίσον και να εκφράζονται άνετα οι συνάδελφοι. Ζήτησε εισηγήσεις για βελτίωση της εικόνας της αστυνομίας, εισηγήσεις για βελτίωση της αποτελεσματικότητας της αστυνομίας, για ανύψωση του ηθικού των μελών της αστυνομίας, τα παράπονα που αφορούν έναν μεγάλο αριθμό αστυνομικών και ποιες είναι οι προσδοκίες των αστυνομικών από την ηγεσία τους.

Είπε ότι κτύπησε κάτω το χέρι του όταν παραβρέθηκε στην επιτροπή οικονομικών της βουλής την ίδια ημέρα και τον κατηγόρησαν ότι συγκάλυψε υποθέσεις εναντίων αστυνομικών. Δηλαδή αν είναι δυνατόν τι στιγμή που εμείς κατηγορούσαμε τον αρχηγό ότι άνοιξε πάμπολλες πειθαρχικές εναντίων μας, οι βουλευτές να του λένε πως είναι ελαστικός. Αυτός ανταπάντησε πως οποιαδήποτε πίεση και να ασκηθεί πάνω του για να θυματοποιήσει αστυνομικούς τι στιγμή που δεν το αξίζουν δε θα το κάνει.

Θύμισε τα περσινά επεισόδια στο Nuevo Campo στις 15 Νοέμβρη όπου αποφάσισε να μη δώσει οδηγίες για πειθαρχική δίωξη του τότε αξιωματικού υπηρεσίας διότι εκείνη τη μέρα υπήρχαν πολλά ταυτόχρονα operations και έδωσε λόγους γιατί να μη διωχθεί αυτός ο αξιωματικός πειθαρχικά.

Μετά έδωσε το λόγο στο ακροατήριο. Τα κυριότερα που ειπώθηκαν από αξιωματικούς και απλούς αστυνομικούς ήταν:

Κάποιοι «καρεκλοκάτσαν» στο Αρχηγείο εδώ και χρόνια και δεν βγαίνουν απ εκεί μέσα, να βοηθήσουν άλλα πόστα που έχουν ανάγκη προσωπικού. Σταθμοί δουλεύουν τη νύκτα με προσωπικό δύο ατόμων να καλύπτουν περιοχές με εκατοντάδες χιλιάδες πληθυσμό. Αυτό είναι αρνητικό σε πολλά επίπεδα. Την ασφάλεια του ιδίου του σταθμού, τα ανεπίλυτα παράπονα των πολιτών και τη συνεχή δυσφορία των αστυνομικών που δουλεύουν σε τέτοια πόστα και σίγουρο είναι ότι θα θελαν το γρηγορότερο μετάθεση απ εκεί. Τι κίνητρο έχουν οι αστυνομικοί να εργάζονται περισσότερες ώρες άγραφες και απλήρωτες εις βάρος των οικογενειών τους. Σε πολλά τμήματα παρατηρείται έλλειψη αρκετών οχημάτων να χρησιμοποιήσουν να κάνουν τη δουλειά τους διότι πολλά πλέον οχήματα έχουν προβλήματα και πάνε μηχανουργείο τακτικά, η Άμεση Επέμβαση και η Τροχαία Λευκωσίας στεγάζονται σε μικρούς ακατάλληλους χώρους με τοίχους από αμιάντους και τα οχήματά τους εργάζονται 24 ώρες το 24ωρο χωρίς παύση. Η ΜΜΑΔ δεν μπορεί να βοηθήσει άμα παραστεί έκτακτη ανάγκη στη Λευκωσία, διότι έχουνε σκοπιές να φυλάγουν. Που κατάντησε η ΜΜΑΔ δηλαδή, αντί να έρχεται πρώτη σε ορισμένα επεισόδια που μπορεί να χρειαστεί κάποια δυναμική παρέμβαση, να σκέφτονται πότε να πάνε να αλλάξουν τους συναδέλφους τους μήπως και βγάλουν μια ώρα περισσότερο στη σκοπιά. Το θέμα της πληρωμής 50-50 επιδρά αρνητικά στο ηθικό των συναδέλφων άμα δουλεύουν υπερωρίες και ρωτήθηκε ο αρχηγός αν υπάρχουν άλλα κυβερνητικά τμήματα που να πληρώνονται οι υπερωρίες τους το ίδιο. Όσοι συνάδελφοι πηγαίνουν εκμισθώσεις διαμαρτυρήθηκαν ότι δεν τις έχουν πληρωθεί ακόμα από τον Αύγουστο 2009 και είναι ακόμα απλήρωτοι και εάν είναι αυτή η διαδικασία να σταματήσουν να πηγαίνουν. Επίσης ρωτήθηκε ο Αρχηγός ποιος έδωσε εντολή να πληρωνόμαστε 50-50 και εάν υπάρχουν άλλοι δημόσιοι υπάλληλοι που πληρώνονται με τον ίδιο τρόπο. Ο υπεύθυνος της Τροχαίας ανάφερε ότι χρόνο με το χρόνο η κατάσταση χειροτερεύει με τον τρόπο που αφιερώνονται οι εργατοώρες των αστυνομικών σε οτιδήποτε άλλο εκτός της διάσωσης ζωών και της μείωσης των θανατηφόρων. Π.χ. κάποιοι κάνουν εγκαίνια γκαλερί για σκύλους. Οι υπεύθυνοι της εκδήλωσης ζητάνε βοήθεια της τροχαίας από το αρχηγείο και απ εκεί στέλνουν εντολή να το δει το θέμα η Τροχαία Λευκωσίας και τελικά σπαταλούνται οι αστυνομικοί σε τέτοιες εκδηλώσεις. Μέσα σε ένα μήνα το Τμήμα Β Αρχηγείου έδωσε άδεια να κλείσει η Μακαρίου 4 φορές με αποτέλεσμα να σπαταλούνται οι αστυνομικοί εκεί. Από εξοπλισμό μηδέν λέει για την Τροχαία, οι στολές και κράνη τους είναι πρώτης γενιάς και αλλού είναι τρίτης. Τα ελαστικά των μοτοσικλετών κρίνονται ότι είναι της χείριστης ποιότητας. Συνάδελφος πάει στη δουλειά του με το δικό του κράνος. Ζήτησε να αυξηθούν στη Λευκωσία οι μοτοσικλετιστές της Τροχαίας, λόγω της αύξησης της τροχαίας κίνησης. Οι αποθήκες δεν έχουν να δώσουν ρούχα πράσινα να δώσουν στους αστυνομικούς. Για να προαχθείς τη σήμερον ημέρα πρέπει να δουλεύεις σε γραφείο ή σε σκοπιά. Ώστε να πάρουν το πτυχίο και τα κριτήρια που χρειάζονται και να προαχθούνε. Όσοι είναι επιχειρησιακοί θα δουλεύουν για την ευσυνειδησία τους μέχρι να κάνουν το λάθος, να πάρουν επίπληξη και εν κατακλείδι να εργάζονται ακατάπαυστα και να προάγονται άλλοι. Κάθε μέρα κινδυνεύουν συνάδελφοι, τραυματίζονται λόγω της έλλειψης προσωπικού. Ζητήθηκε αυστηρότερη αστυνόμευση σε περιοχές με περισσότερη κίνηση και εγκληματικότητα όπως στην περιοχή Λήδρας και έτσι να είναι και ο πολίτης περισσότερο ικανοποιημένος. Ζητήθηκε να γίνει πράξη η εναλλαξιμότητα και όχι απλά να μετατίθενται από γραφείο σε γραφείο για 20 χρόνια. Σχόλιο δικό μου εδώ, στο αρχηγείο να μπεις σε γραφεία θα δεις δεκάδες συναδέλφους, οι περισσότερες γυναίκες και να αναλώνονται σε ασήμαντα γραφειακά καθήκοντα. Δεν πιστεύω να ξέρουν τι σημαίνει Αστυνομία πραγματικά. Αν τους πιάσει καμιά μετάθεση για την Λευκωσία μπορεί να βάλουν και τα κλάματα διότι θα νιώθουν ότι πηγαίνουν στην κόλαση. Αυτά ήταν μόνο λίγα απ όσα παράπονα και παρατηρήσεις λέχθηκαν για να ακούσει ο Αρχηγός.

Πως άρχισε τη δική του ομιλία; Ότι λυπάται που σχεδόν σε κανένα πρόβλημα δε θα μπορέσει να δώσει λύσεις. Αλλά τουλάχιστο απαντήσεις θα δοθούν. Με αυτή την απαισιόδοξη νότα ξεκίνησε την ομιλία του. Έκρινα σωστό να βάλω την ηχογράφηση της ομιλίας του παρά να γράφω τι είπε ακριβώς. Άλλωστε δείχνει ότι έχει και αυτός ευγλωττία εκτός του εκπροσώπου τύπου της Αστυνομίας.

http://www.zshare.net/audio/83319917e90b2ea0/

Κάποιες παρατηρήσεις και από μένα ήταν όταν είπε στο 06:34 ότι στην επιτροπή οικονομικών της Βουλής τον κατέκριναν τον Αρχηγό ότι αυξήθηκαν τα επιδόματα Κυριακής και αργίας, (δηλαδή δουλεύουν περισσότεροι αστυνομικοί βάρδιες). Και από την άλλη ζητάνε οι βουλευτές περισσότερους αστυνομικούς έξω στο δρόμο και αυτό είναι ανέφικτο. Δηλαδή πάλι ερχόμαστε στην κουβέντα που έλεγα ότι κάποιοι βουλευτές μας είναι βαθιά νυχτωμένοι. Στο 13’λεπτο αναφέρει ότι αν ζητάμε να ενισχυθεί η ΜΜΑΔ με προσωπικό, από πού νομίζουμε θα ενισχυθεί; Από όλους εμάς λέει και φαίνεται εννοεί τους αστυνομικούς της Αστυνομικής Διεύθυνσης. Αυτό δείχνει ότι πάλι έχει βγάλει από την εξίσωση τους αστυνομικούς των γραφείων στο Αρχηγείο και αλλού. Αυτούς δεν τους πειράζουμε φαίνεται. Κατέκρινε αυτούς τους ανώτερους αξιωματικούς που δεν κάνουν καλή χρήση των εγκριμένων κονδυλίων και τελικά τελειώνει το έτος και παραμένουν λεφτά ανεκμετάλλευτα. Επίσης στο 11:09 ότι δεν οργανωνονται καλά και πρέπει ο Αρχηγός να διατάξει καλύτερη κατανομή τον οχημάτων;

Επόμενες μέρες μιλώντας με αστυνομικους που παρευρέθηκαν όλοι έδειξαν απογοητευμένοι με το αποτέλεσμα αυτής της συνάντησης. Μόνο θετικό ήταν όταν μας ανακοινώθηκε στο τέλος της ομιλίας του ότι τα υπερωριακά θα πληρώνονταν πλέον στο 100%, δε ξέρω όμως αν θα είναι από τώρα και στο εξής ή μέχρι το τέλος του χρόνου. Ίσως οι συναδέλφοι μου ήθελαν υποσχεσεις ότι θα μας τα λύσει ο Αρχηγός τα προβλήματα μας, τη στιγμή που τα σοβαρότερα προβλήματά μας οφείλωνται σε κυβερνητικη πολιτική. Από τον Αρχηγό μας θέλουμε να κτυπά το χέρι του πιο πολύ και να δείχνει πυγμή όχι μόνο σε εμάς αλλά και σε εκτός της αστυνομίας παράγοντες.

Θέλω το νούμερό σου!

Είναι μια πολύ κοινή φραση που ακούμε από τους πολίτες τη σήμερον ημέρα. Όποτε νιώσουν ότι τους αδικήσαμε, αυτόματα τους βγαίνει η ανάγκη να ζητήσουν το νούμερό μας. Αλλά ας τα πάρουμε από την αρχή τα πράματα.

Ο πολίτης νιώθει ότι έχει δικαιώματα. Βαθιά μέσα του ξέρει ότι μπήκε στην Ευρώπη και δεν μπορεί, θα έχει κάποια δικαιώματα. Ισως να μην ξέρει τι δικαιώματα ακριβώς και σιγούρα αγνοεί και τις υποχρεώσεις του. Θέλει όμως άμα χρειαστεί κάτι από την αστυνομία, αυτό να γινεται αμέσως χωρίς χρονοτριβή και σιγουρα προς το όφελός του. α)Τον ενοχλεί κάποιος με κάποιο κινητό με απόκρυψη; Θέλει να κάνουμε την Ατηκ άνω κάτω και να βρούμε χτες τον φταίκτη. Δεν μπορούμε να τον πείσουμε ότι αυτό είναι αδύνατο να γίνει σε σύντομο χρονικό διάστημα και αυτός νιώθει πως δεν θέλουμε να βοηθήσουμε, δεν είμαστε συνεργάσιμοι. β) τον καταγγέλνουμε για ταχύτητα. Πεποίθησή του είναι ότι το ραντάρ μας είναι χαλασμένο και κτυπούσαμε άλλο αυτοκίνητο και αυτός πήγαινε 30 χλμ και όχι 98 όπως του είπαμε. γ) φοράμε χειροπέδες σε κάποιον μισομεθυσμένο και αυτός αντιστέκεται. Τον περιορίζουμε με χίλια βάσανα και σαν αποτέλεσμα βγαίνει η φανελίτσα του από το παντελόνι του. Αυτός νιώθει λες και τον βιάσαμε, ότι ζει το επεισόδιο της Αρμενίας ξανά.

Επόμενη φάση είναι να ζητήσει το νούμερο μας. Να κοιτάξει απαιτητικά να δει τις επωμίδες μας. Για να πάρει το μάστρο μας και να του πει. "Ο αστυφύλακαςΧΧΧ εν με βοήθησε." "Ο αστυφύλακαςΧΧΧ είπε μου ότι είμαι προβληματικός (μάλλωστε τον)". "Εδέραν με, ήταν αναιδείς μαζί μου." "Οι αστυνομικοί χχχ πρέπει να φύγουν από την Αστυνομία!" Και το παράπονό τους το κάνουν με την καλύτερή τους συμπεριφορά φυσικά, την οποία ξέχασαν να έχουν κατα την επάφή τους με εμάς στην αρχή. Αρχικά ο σκοπός τους είναι για να μας φοβίσουνε, ότι θα μας καταγγείλουνε. Να πάμε με τα νερά τους και να συλλάβουμε τον γείτονά τους που κάνει θόρυβο κυριακή πρωί. Μετά άμα δούνε ότι δε γίνεται η δουλειά τους όπως θέλουνε θα πάνε στο επόμενο επίπεδο, να τηλεφωνήσουν στο Αρχηγείο. Είμαι σίγουρος ότι το 1460 ακούει όλων των ειδών τα παράπονα για μας καθημερινά.

- ΘΕΛΩ ΤΟ ΝΟΥΜΕΡΟ ΣΟΥ!
- Να στο πω κύριε/κυρία πές μου πρώτα το όνομά σου εσύ.
- ΟΧΙ ΔΕΝ ΣΟΥ ΛΕΩ ΤΙΠΟΤΕ!

Η πιο πάνω συζήτηση συνεχίζεται με όλες τις παραλλαγές μπορείτε να φανταστήτε. Βασική αρχή είναι ότι αυτοί έχουν δικαιώματα αλλά εμείς δεν έχουμε εξουσία να ζητήσουμε τα στοιχεία τους.

ΘΑ ΣΕ ΣΤΕΙΛΩ ΠΥΡΚΟ! ΘΑ ΣΕ ΔΙΩΞΩ ΑΠΟ ΔΑΜΕΣΑ! Από πολύ παλιά θεωρήθηκε ο Πύργος ότι επειδή είναι μακριά αυτόματα σημαίνει ότι είναι τιμωρητικός προορισμός και φόβητρο για μας τους αστυνομικούς. Δείχνει αυτή η απειλή ότι είναι σημαίνοντα πρόσωπα και έχουν αυτή τη δύναμη. Δεν ξέρω τι περιμένουν να τους απαντήσουμε σε αυτή τη φράση. "Όχι σε παρακαλώ, οτιδήποτε εκτός από τον Πύρκο;" Περιττό να πω ότι η φράση αυτή ανησυχεί μόνο τους νεοσύλλεκτους αστυνομικούς της ακαδημίας, άμα την ακούσουνε πριν κλείσουνε χρόνο στην αστυνομία. Μετά τη συνηθίζουμε και την ακούμε σαν αστείο πλέον.

Καλύτερη απάντησή μας είναι όταν τους απαντάμε "Πύρκο; Ωραία είμαι από τον Πύρκο, θέλω να φύγω απ εδώ μακάρι να με διώξεις". Τότε το καλύτερό τους χαρτί αχρηστεύεται και απογοητεύονται. "Ε ΤΟΤΕ ΘΑ ΜΕΙΝΕΙΣ ΕΔΩ...;!..."

Τι ομάδα είσαι μάστρε;

Είναι μια ερώτηση που κάθε αστυνομικός έχει ακούσει από τους νεαρούς συνήθως, που μπορεί να βρεθούν στο δρόμο του σε κάποιο καθήκον. Ενώ βρισκόμαστε κάπου σε κάποιο καθήκον, κοντά μας μπορεί να μαζευτούν δύο ή περισσότεροι νεαροί και να μιλάνε μεταξύ τους για οτιδήποτε.

Αυτόματα θα αρχίσει εκείνο το μικρό άππωμα που τους πιάνει άμα μας βλέπουν, να μιλάνε πιο δυνατά, να λέει ο ένας του άλλου περιπεκτικά "σιώπα ρε τζε βλέπει μας η αστυνομία." Οτιδήποτε φτάνει να τσιμπήσουμε και να τους απευθύνουμε το λόγο. Αν το κάνουμε αυτό, μετά θα έρθουν κοντά. θα μας ρωτήσουν διάφορα αν το όπλο που κρατάμε είναι αληθινό και αν το χρησιμοποιήσαμε ποτέ, αν ξέρουμε τον τάδε αστυνομικό και τι έγινε στα αλήθεια με τον νεαρό που κτύπησε πέφτοντας από τη μοτοσυκλέττα του. Μετά θα μας διηγηθούνε κάποιο άσχημο περιστατικό/φήμη που άκουσαν για εμάς. Όταν όλα ειπωθούν και δεν υπάρχει κάτι άλλο θα μας κάνουν την ερώτηση των 1000 ευρώ. "΄Ιντα ομάδα είσαστε μαστρε;"

Αν τους αναφέρεις την ομάδα τους θα δεις μια εμφανή ικανοποίηση στο πρόσωπό τους ειδάλλως, αν τους αναφέρεις το αντίπαλο δέος θα δείξουν απογοητεύμενοι. Όπως το βλέπω, οι νεαροί θέλουν να ξέρουν αν μπορούν να σε κατατάξουν σε κάποια ομάδα ανθρώπων με την οποία μπορούν να ταυτιστούν. Τις ποδοσφαιρικές ομάδες. Για οτιδήποτε άλλο δεν ενδιαφέρονται να μας κατατάξουν. Οι Ομονοιάτες για κάποιο λόγο που δεν μπορώ να εξηγήσω θεωρούν ότι όλοι είμαστε Αποελ. Και οι Αποελιστες πιστεύουν πως επειδή είναι κυβέρνηση αριστερή τώρα, όλοι είμαστε Ομονοιάτες. Και δεν τους πείθεις κιόλας κάποτε. Αν προσπαθήσεις να αγοράσεις τον μπελά και να τους πεις ότι είσαι με την ομάδα του χωριού σου και τίποτε περισσότερο, θα σε κοιτάξουν λες και τους κοροιδεύεις. Πόσο μάλλον να τους πεις ότι δεν ασχολήσαι καθόλου. Ναι όλοι έχουμε κάποια συμπάθεια προς κάποια ομάδα, που με τα χρόνια μειώνεται όσο περισσότερο γινόμαστε δέκτες άσχημης συμπεριφοράς από οπαδούς της δικής μας ομάδας. Και τελικά αδιαφορούμε πλήρως.

Πριν από αγώνα της ομάδας τους θα μας δούνε περνώντας προς το γήπεδο και θα μας φωνάξουν "έλα Αποελάρα" ή "Ντούσαν!" ή "έλα Ομονοια σιηλλακκα" λες και θέλουν να μας κιστήσουν, λες και μας νοιάζει ιδιαίτερα. Αν κερδίσει η ομάδα τους θα ενταθούν οι "προσπάθειες επικοινωνίας" τους με εμάς. Δεν καταλαβαίνουν ότι εμείς είμαστε σε ένα σημείο που όλους αυτούς τους αντιμετωπίζουμε το ίδιο ότι ομάδα και να είναι, αφού έχουν τις ίδιες συμπεριφορές, συνθήματα, βρισιές και μόνο τα χρώματα αλλάζουν κάθε σαββατοκυρίακο.