Οδόντα αντί οδόντος

Γίνεται πολλής λόγος αυτές τις μέρες για τις επιθέσεις που δέχονται αστυνομικοί ενώ εκτελούν τα καθήκοντά τους. Από όσα ακούω και διαβάζω πολλοί συνάδελφοι είναι αγανακτισμένοι με τα περιστατικά αυτά και θέλουν από ΣΑΚ και ΠΑΣΥΔΥ να λάβουν θέση και να μιλήσουν. Και να πούν τι αυτοί; Αφού είναι αυτονόητο ότι θα τις καταδικάσουν. Τι άλλο να κάνουν; Να μπει μπροστά να τις τρώει ο Χατζηπέτρου; Δεν είναι η λύση αυτή. Άλλες εξασφαλίσεις δεν έχουμε. Ούτε θα έρθει δικαστής να σου πεί εκ των προτέρων, «αν αντισταθεί και σε κτυπήσει θα τον καταδικάσω εγώ μείνε ήσυχος».

Άλλοι σχολιάζουν τον αρχηγό μας. Που είναι και τι κάνει. Αυτά τα περιστατικά πιστεύω δεν προσφέρονται για να τον κατακρίνουμε που γινεται ουκ ολίγες φορές. Έχει περάσει πάρα πολλής καιρός από τότε που με οδηγίες του ιδίου, πρέπει όλοι να φοράμε τη ζώνη με τα «εργαλεία» της δουλειάς μας. Το ρόπαλο, το δακρυγόνο και τις χειροπέδες μας. Είναι πράγματι εργαλεία και θα μας φαίνονται όλο και πιο χρήσιμα.  Οι οδηγίες του Αρχηγού να χρησιμοποιούμε την ανάλογη βία όπου χρειάζεται δεν είναι χθεσινές παρόλο που τα δημοσιεύματα έτσι εντύπωση προκαλούν. Εμείς από μόνοι μας χλευάζουμε αυτήν την φράση «ανάλογη βία» και όχι άδικα αφού όποτε χρειάστηκε να φανούμε πιο δυναμικοί, όλο και κάποιος συλληφθής παραπονιόταν για τραυματισμό του, οι διάφοροι επίτροποι έδειχναν την ευαισθησία τους προς τους αλήτες και τους προβληματικούς και οι ποινικοί ανακριτές της Ανεξάρτητης Αρχής που πληρώνονται λες και είναι πανεπιστημιακοί πιάνουν δουλειά να μας δικάσουν. Ακόμα και ο Αρχηγός της Αστυνομίας, αν και δικαίως άνοιξε υποθέσεις σε ορισμένους από εμάς, ίσως σε κάποιες περιπτώσεις να ένιωσε αναγκασμένος να το κάνει για να μην δέχεται τις επικρίσεις των ΜΜΕ πρωτίστως. Και εμείς νιώθαμε ότι ακόμα και ο αρχηγός μας μας κυνηγά. Αποτέλεσμα όποιος αστυνομικός έδειχνε ζήλο να συλλάβει κάποιον και να δείξει λίγη πυγμή, έπρεπε να έχει και έναν μετρητή μαζί του να μετρήσει πόση βία είναι ανάλογη και μετά. Και τελικά λέγαμε λείψε που το ψυχικό να μη σε βρεί το κρίμα.

Ενώ είμαστε ολιγάριθμοί ειδικά τα βράδια και ενώ βρισκόμαστε πάντα κάτω από το διαρκώς εξεταστικό μάτι των πιο πάνω που ανέφερα, το να βιαζόμαστε να πάμε σε ένα επικίνδυνο περιστατικό που μας χρειάζονται, δεν εξυπηρετεί τη σωματική μας ακεραιότητα, οπότε με άλλα λόγια σιγά σιγά να μαζευτούν ενισχύσεις και όποτε πάμε είναι το σοφότερο που μπορούσαμε να πράξουμε. Κάπου το έγραψα ξανά αυτό και επικρίθηκα από πολίτες.

Οπότε επειδή κάποια πράγματα θα αργήσουν να αλλάξουν όπως το ότι είμαστε ολιγάριθμοι και διαρκώς υπό κατηγορία αλλά και επειδή οι αλήτες, οι επικίνδυνοι, οι ναρκομανείς, οι προβληματικοί, οι αναρχικοί θα συνεχίσουν να παίρνουν θάρρος εις βάρος μας και της κοινωνίας, εμείς για το καλό όλων μας πρέπει να αποβάλουμε λίγο τους ενδοιασμούς μας και να βγάλουμε από τη θήκη αυτά που μας χρέωσε η υπηρεσία μας. 

Μέση λύση δεν υπάρχει. Δεν έχει διάλογο τη στιγμή που σου επιτίθεται κάποιος. Δε θα τα βρούμε φιλικά όταν μας βρίζει κάποιος. Τα προβλήματά μας έξω στο δρόμο εμείς μόνο θα τα λύσουμε με πυγμή και όχι κάποια συντεχνία ή σύνδεσμος. Αυτοί το πολύ να βγάλουν ανακοινώσεις υποστήριξής μας διότι δεν έχουν ακόμα τα κότσια να παν σε βουλευτές και να τους πείσουν με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο να κάνουν αυστηρότερους νόμους κατά της επίθεσης σε αστυνομικούς και να δείξουν την υποστήριξή τους προς αυτούς που τους φυλάνε. Αλλά που θα πάει θα το σκεφτούν και αυτό κάποτε.

Η τροχαία και η δημοσιογραφία

Ρωτά ο κύριος Γιαννακός την Τροχαία. Μέχρι να του απαντήσει η Τροχαία που σίγουρα θα είναι πιο εμπεριστατωμένη η απάντησή της, μπορώ να πω εγώ; Δεν είμαι η Τροχαία, απλά έχω κάνει αρκετό καιρό στα της Τροχαίας. 

Οι πολίτες έχουν σχεδόν πάντα άποψη σε ότι αφορά την τροχαία. Μπορεί να μην συζητήσουν στο τραπέζι με την ομήγυρη για τους σκύλους της Αστυνομίας, ή για τα ελικόπτερα της αστυνομίας, ή για τους αστυνομικούς που διερευνούν τις διαρρήξεις, αλλά σε ότι αφορά θέματα τροχαίας έχουν όλοι άποψη. Σχεδόν πάντα αρνητική.

Δηλαδή αν σου διαρρήξουν το σπίτι και καλέσεις το ΤΑΕ, δε θα τους πεις εσύ τη δουλειά τους. Δε θα τους πεις πώς να μαζέψουν αποτυπώματα. Στο γραφείο πυροβόλων όπλων δε θα τους πεις τον τρόπο που θέλεις εσύ να εγγράψεις το δίκαννό σου. Του πυροτεχνουργού δε θα του πεις πώς να εξουδετερώσει μια βόμβα. Όταν όμως δεις αστυνομικό της τροχαίας να κάνει ραντάρ ή κάπου σε κάποιο δρόμο έλεγχο, είτε θα σχολιάσεις αρνητικά το τι κάνουν είτε κάποιοι πολίτες δε δυσκολεύονται να σταματήσουν και να ρωτήσουν τους αστυνομικούς τι κάνουν εκεί με ύφος καθηγητή στους μαθητές του ή και να τους στείλουν να παν αλλού να κάνουν ελέγχους επειδή νομίζουν ξέρουν καλύτερα. Μέχρι και τους νόμους θα τους πλάσουν κάποιοι όπως τους βολεύει τους ιδίους, κατά τον έλεγχο του αστυνομικού, για να τον πείσουν ότι δεν παρανομούν. 

Ο κος Γιαννακός θέλει να προτάσσουμε τα αποδεικτικά στοιχεία. Το κάνουμε επιδεικνύοντας την οθόνη του ραντάρ. Εκεί αναγράφεται η ταχύτητα του οχήματος και η απόστασή του από το ραντάρ τη δεδομένη στιγμή που το κτύπησε η ακτίνα του ραντάρ. Δεν υποχρεούμαστε να δείξουμε το ραντάρ. Το κάνουμε για να μην έχουμε πολλές διαμαρτυρίες. Ούτως ή άλλως και να δείξουμε το ραντάρ στον οδηγό αυτό δε σημαίνει ότι θα πειστεί για την παράβασή του διότι ίσως προβάλει τον ισχυρισμό πως κτυπήσαμε άλλο αυτοκίνητο - το διπλανό του - και σταματήσαμε το δικό του. Έχει λίγες περιπτώσεις που δεν είναι δυνατό να δείξουμε στον οδηγό το ραντάρ, είτε επειδή αυτό βρίσκεται σε άλλο σημείο είτε επειδή η ένδειξη του σβήστηκε κατά λάθος. Εκεί να αρκεστούν στον λόγο μας. Το δικαστήριο αρκείται.

Στο εξώδικο που εκδίδεται στον παραβάτη υπάρχει γραπτώς επάνω η παρανομία του. Θέλει και δεύτερη κόλλα χαρτί να εκδίδεται, ο δημοσιογράφος, που να γράφει τι επάνω;   

Ο κος Γιαννακός λέει είναι υποχρέωσή μας να δείχνουμε στην οθόνη του ραντάρ τον αριθμό εγγραφής του αυτοκινήτου. Είμαι σχεδόν βέβαιος ότι σύγχυσε τις κάμερες που είχαμε παλιά και φωτογράφιζαν τα οχήματα, με τα συνήθη ραντάρ που έχει η Τροχαία και τα οποία δεν έχουν τέτοια δυνατότητα. Είναι ανακριβείς οι όποιες πληροφορίες έχει. Μια τέτοια αρθρογραφία φανερώνει τσαπατσουλιά από μέρους του δημοσιογράφου και ασέβεια προς τον αναγνώστη, ο οποίος επιβάλλεται να γνωρίζει την κάθε πτυχή του θέματος του οποίου διαβάζει.  

Πολιτικοί και τροχαία αδικήματα, το αστειο της εβδομάδας

Εκπλάγηκα που έγινε τόσος ντόρος για την προεδρική χάρη του Προέδρου προς έναν πρώην βουλευτή.  Σαν να ήταν η πρώτη φορά που παραβαίνουν τον κώδικα οδικής κυκλοφορίας βουλευτές σε αυτόν τον τόπο.

Παραξενεύτηκα που η υπόθεση έφτασε τόσο μακριά. Συνήθως άμα αστυνομικός σταματήσει βουλευτή για κάποιο αδίκημα, η κατάληξη θα είναι να τον αφήσουν να φύγει χωρίς καμιά συνέπεια. «Ναι γεια σας, α μα είστε βουλευτής, καλύτερα να μην το κάνατε (το αδίκημα) κύριε, στο καλό.» Έτσι είναι να μην κοροϊδευόμαστε. Αν και λέει ο Δημήτρης Δημητρίου ότι έχουμε εντολές να τους καταγγέλλουμε. Ναι καλά.

Διότι αφού όλοι γνωρίζουμε ότι έχουν ασυλία, τι θα κάτσουμε να τσακωνόμαστε με έναν απ’ αυτούς που θα έχει τελικό αποτέλεσμα να κάνει κάποιος πολιτικός παράπονα για μας τους ασήμαντους αστυνομικούς που δουλειά μας είναι να τους προστατεύουμε και να τους υπηρετούμε; Ειρωνικά λέω το πιο πάνω.

Πρώτο παράξενο της υπόθεσης, είναι πώς δεν τον αναγνώρισαν οι αστυνομικοί ότι είναι βουλευτής; Υποτίθεται ότι στις εξετάσεις προαγωγής μας είναι αρκετά πιθανό να μας βάζουν τέτοιες ερωτήσεις. Δεύτερον δεν τους έλεγε ότι είναι βουλευτής αλλά αμπελουργός; Πολύ παράξενο. Συνήθως η ιδιότητά τους είναι το πρώτο πράμα που θα λέγανε. Αν είναι αλήθεια τότε το έκανε για να προκαλέσει κάποια ανακατωσούρα επειδή τον καταγγέλλουν, δε ξέρω τι άλλο να σκεφτώ. Μετά αφού έπαιρνε τα εξώδικα αν τα πλήρωνε εξ’ αρχής, δε θα προχωρούσε το θέμα στα δικαστήρια, αλλά θα είπε ο άνθρωπος γιατί να το κάνω αφού έχω ασυλία.

Κάποτε έκανα σήμα σε ένα γερμανικό ακριβό αυτοκίνητο που έκανε μια παράβαση σήματος. Όταν σταμάτησε κοντά μου, οδηγός ήταν ένας νυν τότε, τέως τώρα βουλευτής. Τον αναγνώρισα και του είπα το λάθος του. Ο κύριος μου είπε ότι βιαζόταν. Του είπα πολύ ευγενικά και με λίγο δέος το παραδέχομαι, ότι με αυτή την παράβαση γίνονται δυστυχήματα. Αυτός κούνησε το κεφάλι είπε καλά και ξεκίνησε, ούτε απολογία ούτε αντίο. Πολύ άσχημη εντύπωση μου δημιούργησε αλλά ως εκεί. Έτσι έχουν τα πράματα είπα, εδώ στην Κύπρο.

Εδώ που τροχαίες υποθέσεις απορρίπτονται από τα δικαστήρια μας επειδή μπορεί μετά από δύο χρόνια αναβολών και απουσιών να καθυστερήσουν να τεθούν ενώπιων τους για εκδίκαση, πόσες πιθανότητες υπάρχουν να καταδικασθεί κάποιος πρώην βουλευτής για τροχαίο που διέπραξε πριν 3-4-5 χρόνια.

Ενώ στο εξωτερικό; Στις ΗΠΑ το 2007 αστυνομικός με πολιτικά συνέλαβε γερουσιαστή επειδή προέβηκε σε άσεμνη συμπεριφορά σε δημόσια ουρητήρια. Δήλωσε ένοχος, αργότερα άλλαξε την απάντησή του σε αθώο και τελικά παραιτήθηκε. Αν ήταν Κύπρο αυτό πιο πιθανό να κατηγορούσαν τον αστυνομικό παρά τον πολιτικό. Φέτος το 2012 ο Βρετανός Υπουργός ενέργειας - πρώην δημοσιογράφος - παραιτήθηκε και αυτός μετά από κατηγορίες ότι το 2003 είχε υπερβεί το όριο ταχύτητας και ψευδώς δήλωσαν μαζί με τη σύζυγό του ότι ήταν αυτή που οδηγούσε το όχημά του.  Είδατε καλό που κάνουν οι κάμερες-ραντάρ;

Αλλά γιατί στην Αγγλία να φτάσει να πει ψέματα ένα δημόσιο πρόσωπο για το ποιος υπερέβη το όριο ταχύτητας; Επειδή εκεί το κοινό είναι αρκετά ευαισθητοποιημένο να μη συγχωρεί τέτοιες συμπεριφορές από σημαντικά πρόσωπα. Ενώ στην Κύπρο αμφιβάλλω αν κανείς πολιτικός, βουλευτής ή υπουργός πει τίποτε περισσότερο από «σιγά το πράμα, εδώ καράβια καίγονται».   

Ο George Clooney μπορεί να συλληφθεί στην Κύπρο;

Στις 16 του μήνα έξω από την πρεσβεία του Σουδάν στην Ουάσιγκτον, συνελήφθησαν ο ηθοποιός George Clooney, ο πατέρας του 78 ετών, ακόμα ένας ηθοποιός και κάποιοι ηγέτες κινημάτων πολιτικών δικαιωμάτων όπως ο Martin Luther King ο τρίτος. Το αδίκημά τους; Πέρασαν μια γραμμή που τους καθόρισε η αστυνομία έξω από την πρεσβεία και αφού τους προειδοποίησαν τρεις φορές να μην το κάνουν. Πέρασαν μια νοητή γραμμή.

Βλέπουμε την αστυνομία να βάζει στον ηθοποιό παγκόσμιας αναγνώρισης, πλαστικές χειροπέδες και να κρατείται σε κάποιο τμήμα για μερικές ώρες μέχρις ότου ελευθερωθεί αφού είχε πληρώσει 100 δολάρια πρόστιμο. Κύριος, δέχεται να οδηγηθεί σε κάποιο τμήμα για τα «περαιτέρω».

Τι μπορούμε να πάρουμε εμείς εδώ κάτω στην Κύπρο απ’ αυτό το παράδειγμα; Αστυνομικοί και πολίτες;

Οι άνθρωποι θέλουν να διαμαρτυρηθούν για κάτι, να περάσουν ένα μήνυμα. Πέρασαν κάποια όρια που τους έθεσε κάποιος ασήμαντος άγνωστος αστυνομικός διευθυντής της περιοχής και συνελήφθησαν. Ενώπιων των ΜΜΕ. Χωρίς τυμπανοκρουσίες, δράματα και έξαλλες διαμαρτυρίες. Πολιτισμός. Κάνεις δεν είπε «ξέρεις ποιος είμαι εγώ ρε κουμπάρε τζε θα με συλλάβεις;» Κανείς δεν στρίγκλισε, κανείς δεν έκανε ότι λιποθυμά, απλά όλοι δέχτηκαν τη σύλληψη τους και τους βάλανε χειροπέδες, που φαίνεται να είναι η στάνταρ διαδικασία εκεί. Όποιος και να είσαι θα σου μπουν χειροπέδες. Εδώ με το που βάζουμε χειροπέδες σε κάποιον, προετοιμάζουμε και την οικογένειά μας τηλεφωνικά ότι πιθανό να βγούμε σε διαθεσιμότητα.

Σκεφτείτε να βάζαμε χειροπέδες εδώ στην Κύπρο στον Λώρη Λοϊζίδη π.χ. για παρόμοιο θέμα. Να το θέσω πιο καθαρά. Για θέμα που σύμφωνα με τους νόμους της Κυριακής Δημοκρατίας προνοεί σύλληψη. Ενώπιων των ΜΜΕ. Θα ήταν η συντέλεια του κόσμου, θα μας κατακεραύνωναν εφημερίδες και κανάλια, το Facebook θα έκανε γκρουπ με την ονομασία «ελευθερώστε τον αγωνιστή  Λώρη Λοϊζίδη», τα μπλογκ θα σχίζαν τα ιμάτιά τους, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος θα έβγαζε ανακοίνωση ότι διαφωνεί με τον τρόπο σύλληψης, τα κόμματα και η Αλέρτ θα έβγαζαν ανακοινώσεις κατά της αστυνομικής αυθαιρεσίας, η Μαρίνα Μανδρή θα διάβαζε λόγους πάλι στον εναέριο και ο αρχηγός της αστυνομίας πιθανό να έβγαζε διαθεσιμότητα τους αστυνομικούς που έκαναν τη σύλληψη και θα απολογείτο. Ο γενικός εισαγγελέας θα ανέστελλε κάθε λογής κατηγορία εναντίων των πολιτών και η ζωή θα συνεχιζόταν ως συνήθως. Η ζημιά θα έμενε στους ώμους μας εμάς των αστυνομικών, ως συνήθως.

Αυτό το κείμενο δεν προορίζεται για να διαβαστεί και να πείσει κανένα αναρχικό ή ψευδοαναρχικό στοιχείο για την ορθότητά του. Προορίζεται για να προβληματίσει εκείνους τους πολίτες που λένε ότι εμείς οι αστυνομικοί δεν κάνουμε τίποτε, δεν έχουμε υπόθεση και από την άλλη ότι χρειάζονται την αστυνομία να τους προστατεύει. Με κάποιο μαγικό τρόπο θα θέλαν που να μην χρειάζεται να εξασκήσουμε βία, να κάνουμε συλλήψεις ή να προσάψουμε κατηγορίες αλλά πάλι να φέρουμε εις πέρας τη δουλειά που θέλουν να κάνουμε.

Αν το σενάριο που περίγραψα πιο πάνω φαίνεται αρκετά αληθοφανές ελπίζω να το αναγνωρίσουν και οι πολίτες ότι έτσι θα συνέβαινε στο 90% των περιπτώσεων στην Κυπριακή Δημοκρατία. Και πως αν δεν αλλάξει κάτι δραστικά, οι πολίτες θα συνεχίσουν να έχουν παράπονα από εμάς επ’ άπειρον.

Τα βέλη στην υπηρεσία σας

Έχει περίπου κανένα δίμηνο που αλλάξαν κάποια πράγματα στις περιπολίες της αστυνομίας το βράδυ ιδιαίτερα. Λόγω των πολλών διαρρήξεων και ληστειών που γίνονται τη νύκτα, διατάχθηκε να αυξηθούν τα περίπολα εκείνες τις ώρες. Έχουν κωδικό ΒΕΛΟΣ, εξού και ο τίτλος.

Και πολύ καλά σκέφτηκαν. Πιάνουν προσωπικό από διάφορα πόστα που εργάζεται ήδη εκείνες τις ώρες, τους δίνουν τομείς και ανα δύο περιπολούν με τις ώρες τα σημεία τους. Ελέγχουν ύποπτα οχήματα και πάνε σε περιστατικά άμεσα. Απασχολείται προσωπικό εκτός της άμεσης επέμβασης, από το ΟΠΕ που φορούν πολιτικά, την τροχαία, από τους αστυνομικούς σταθμούς, η ΜΜΑΔ, το ΤΑΕ και αυτοί με πολιτικά και άλλα τμήματα. Στη Λεμεσό άκουσα παίρνουν και από τη Λιμενική για παράδειγμα. Όσοι αστυνομικοί δουλεύουν ώρες γραφείου δεν ενοχλούνται οι άνθρωποι. Μακάρι ναν καλά. 

Το θετικό είναι ότι πράγματι αυξήθηκε η παρουσία μας στους δρόμους, που ήταν κάτι που δυσανασχετούσα παλιά. Υποθέτω και οι πολίτες θα πρόσεξαν την αλλαγή. Το να έχει πολλά περιπολικά να γυρίζουν, σημαίνει πως ο ληστής είτε θα έχει περισσότερες πιθανότητες να συλληφθεί, είτε θα το σκεφτεί δύο φορές να κάνει κάτι παράνομο. Η λεγόμενη πρόληψη. Εδώ τελειώνουν τα θετικά της υπόθεσης.

Τα αρνητικά τώρα. Πέραν των αυξημένων περιπολιών, οι υπόλοιπες "υπηρεσίες" υπολειτουργούν. Είχαν που είχαν οι σταθμοί πρόβλημα με τρία ή τέσσερα άτομα για  περιοχές με δεκάδες χιλιάδες ατόμων, τώρα πρέπει να μένει ένα άτομο στο σταθμό και οι υπόλοιποι να πηγαίνουν περιπολία. Αυτό σημαίνει πως μπορεί να μείνει ένας ή μία συνάδελφος στο σταθμό και να δέχεται τα παράπονα του κοινού. Να τα επιληφθούν δεν υπάρχει θέμα, αφού είναι μόνοι τους που να πάνε.  Απλά θα απαντούν το τηλέφωνο, θα ακούνε και στο τέλος θα λένε "είμαι μόνος μου δαμέ, δεν μπορώ να έρθω. κάνε το παράπονό σου αύριο". Αν έρθει κανένας επικίνδυνος με ψυχολογικά προβλήματα στο σταθμό, και είναι κοπέλα καλύτερα να τηλεφωνήσει στο 199 να έρθει κανένα περίπολο να την φυλάει. Αν έρθουν κιόλας κανένα βράδυ και μας κτυπήσουν τον μοναδικό/ή συνάδελφο και μας κλέψουν κανένα όπλο εκεί να δείτε τα χάζια. 

Η τροχαία το βράδυ δεν υπάρχει συγχωνεύτηκε στα περίπολα. Δεν έχει ελέγχους ταχύτητας και οι έλεγχοι αλκοτέστ μειώθηκαν. Οκ οι περισσότεροι θα χαρούν γι αυτό. Οι νούσιμοι όχι.

Οπότε ελπίζω η αύξηση των περιπόλων να έχει κάποια εμφανή αποτελέσματα. Το πραγματικό πρόβλημα είναι τώρα κάτω από το χαλί κατ' εμένα, ότι δεν υπάρχουν αρκετοί αστυνομικοί σε "μάχιμα τμήματα". Όσοι υπάρχουν τραβούμε ζόρι, που δε θα συνέβαινε αν ήμασταν περισσότεροι. Ακούει και ο συνάδελφος του γραφείου τι συμβαίνει εκτός γραφείου και λέει "που να πάω, ας κάτσω στα βραστά μου". Φαύλος κύκλος. Αφού δε θα προσλάβουμε άλλους σύντομα, πρέπει να βγουν έξω από τα γραφεία λίγοι καλομαθημένοι συνάδελφοί μας. Όσοι δεν έχουν αρκετό μέσο ας πούμε. Άλλη λύση δεν βλέπω. Αλλιώς στο τέλος θα σκουντουφλήσουμε όλοι μας στο χαλί.

Η Αστυνομία κρύβεται να κόψει εξώδικα.

                                               

όπως λέει και ο έγκριτος δημοσιογράφος, ο συνάδελφος έγινε ένα με τον στύλο για να κρυφτεί

Δε θα σχολιάσω ποσά εξωδίκων. Σχολιάζω τα υπόλοιπα γραφόμενα του δημοσιογράφου που μάλλον βγάζει λίγα απωθημένα που ίσως έχει ο ίδιος από κάποια καταγγελία του. Το ζήτημα είναι ότι για κοπούν εξώδικα δε χρειάζεται να κρυφτεί κανείς αστυνομικός, γίνονται τόσες πολλές εξόφθαλμες παραβάσεις. Ούτε χρειάζεται κανείς αστυνομικός να επινοήσει ψέματα για να καταγγείλει κάποιον πολίτη, πάλι, τροχαίες παραβάσεις γίνονται με το τσουβάλι.

Επίσης νόμιζα το πιο σημαντικό είναι να μη γίνονται οι τροχαίες παραβάσεις και όχι αν θα κρυφτεί το περιπολικό. Δηλαδή αν έχω πληροφορία ότι θα γίνει απόπειρα ληστείας σε τράπεζα, θα ήταν ηθικά μη αποδεκτό να περιμένω υπό κάλυψη τους ληστές; Μπορεί, σύμφωνα με τη λογική του Μιχάλη Χατζηστυλιανού και πολλών άλλων πολιτών, να κάνουν παράπονο οι ληστές μετά τη σύλληψη ότι δεν το παίξαμε δίκαια και κρυφτήκαμε για να τους πιάσουμε.

Θα προσπαθήσω να προλάβω σχόλια του τύπου "μα η ληστεία τράπεζας είναι σοβαρό πράμα, τα τροχαία δεν είναι", λέγοντας ότι οι τροχαίες παραβάσεις σκοτώνουν περισσότερους ανθρώπους κάθε χρόνο ανελλιπώς απ' ότι όλες οι ληστείες μαζί.

Η Αστυνομία ΑΠΕΤΥΧΕ να συλλάβει το δράστη

Κατ΄ακρίβεια ο επιστολογράφος μας δίνει συγχαρητήρια. Λέει ότι παρά τις ελλείψεις σε τεχνικά μέσα και τους εκάστοτε περιορισμούς στην ελευθερία δράσης της από οργανώσεις και κόμματα, είναι σχεδόν άριστη σε σύγκριση με τις πλείστες Αστυνομίες στην Ευρώπη και τις άλλες χώρες. 

Δεν γίνεται να είναι αλήθεια αυτό, εμείς λένε είμαστε άχρηστοι και αγράμματοι ως επί το πλείστον. Ο επιστολογράφος πρέπει να είναι βαλτός. Ίσως και να τον απείλησαν μέλη μας, τόση σήψη και διαφθορά υπάρχει στους κόλπους μας, το είπαν άλλωστε και βουλευτές και αφού το είπαν και βουλευτές σημαίνει είναι σωστό.  Και κάτι άλλο, ο διαρρήκτης απέφυγε τη σύλληψη. Μπορεί να έχασε τα κλοπιμαία και το αυτοκίνητό του αλλά η αστυνομία απέτυχε να τον συλλάβει άρα μπορεί κάποιος να μας κατηγορήσει εύκολα ότι δεν κάναμε τη δουλειά μας. Να απολογηθώ εκ μέρους όλων μας.